The Last Leaves of Autumn
On the Eve of my Sorrow I filled my lungs with fire
Remembered tomorrow is my last Winter's Morn
As the midnight moon waxes in a crystalline sky black as death
I remember...that I must follow you there
As my furute looks a sorrowed path I sit and wait at the edge...
...on the edge of a memory!
I wait, knowing the hell to come
My fear brings forth it's bitter taste of death
Plays on my mind again
My fear. ...awaits death.
In the darkness of the dying moon
Feel my essence fading, my soul faltering
As the darkness fades before the dawn
I feel nothing. My soul starts to MOURN.
In the silence of the dying moon
I feel nothing come to claim me soon
As the silence, stirs in the cold breeze
I feel Winter claw at Autumn's final leaf.
De Laatste Bladeren van de Herfst
Op de Avond van mijn Verdriet vulde ik mijn longen met vuur
Vergeet niet dat morgen mijn laatste Winterochtend is
Terwijl de middernachtmaan groeit in een kristallen lucht zo zwart als de dood
Vergeet ik niet... dat ik je daar moet volgen
Terwijl mijn toekomst een treurig pad lijkt, zit ik en wacht aan de rand...
...aan de rand van een herinnering!
Ik wacht, wetende wat er komen gaat
Mijn angst brengt de bittere smaak van de dood naar voren
Speelt weer op mijn geest
Mijn angst... wacht op de dood.
In de duisternis van de stervende maan
Voel ik mijn essentie vervagen, mijn ziel wankelen
Terwijl de duisternis vervaagt voor de dageraad
Voel ik niets. Mijn ziel begint te ROUWEN.
In de stilte van de stervende maan
Voel ik niets dat me binnenkort komt halen
Terwijl de stilte zich roert in de koude bries
Voel ik de Winter krabben aan de laatste blad van de Herfst.
Escrita por: Andrew Collins / Chris Pope