395px

Leven om te Leven

Zezé Di Camargo & Luciano

Vivendo Por Viver

Sem motivo vou vivendo por aí
Por viver
Meus valores tão confusos, reprimidos
Por você

Troco passos sem sentido pelas ruas
Sem saber aonde ir
E viver já nada mais significa
Até já me esqueci

Volto para casa onde eu procuro
Me esconder
De pessoas que acreditam meus problemas resolver

Mas eu insisto em cultivar sua presença
Mesmo sem você saber
Ainda espero a cada dia a sua volta
É só você querer

As lembranças
Me chegam sempre em noites tão vazias
E mexem tanto com minha cabeça
E quando o sono vem o dia já nasceu

A distância
Me tira pouco a pouco a esperança
De ter você comigo novamente
De reviver aquele nosso grande amor

Tantos planos, sonhos feitos em pedaços
Por você
De tolice, tanto amor desperdiçado
Por nós dois

E na solidão me agarro a qualquer coisa
Que ainda resta desse amor
Pra sentir sua presença novamente
Seja como for

As lembranças
Me chegam sempre em noites tão vazias
E mexem tanto com minha cabeça
E quando o sono vem o dia já nasceu

A distância
Me tira pouco a pouco a esperança
De ter você comigo novamente
De reviver aquele nosso grande amor

A distância
Me tira pouco a pouco a esperança
De ter você comigo novamente
De reviver aquele nosso grande amor

As lembranças
A distância
As lembranças
A distância

Leven om te Leven

Zonder reden leef ik maar wat rond
Gewoon om te leven
Mijn waarden zo verwarrend, onderdrukt
Door jou

Ik wissel zinloze stappen op straat
Zonder te weten waarheen
En leven betekent niets meer
Tot ik het al vergeten ben

Ik ga terug naar huis waar ik probeer
Me te verstoppen
Voor mensen die denken mijn problemen op te lossen

Maar ik blijf volharden in jouw aanwezigheid
Ook al weet je het niet
Ik hoop elke dag op jouw terugkeer
Als jij het maar wilt

De herinneringen
Bereiken me altijd in zulke lege nachten
En ze maken me zo aan het twijfelen
En als de slaap komt, is de dag al begonnen

De afstand
Neemt beetje bij beetje de hoop weg
Om jou weer bij me te hebben
Om die grote liefde opnieuw te beleven

Zoveel plannen, dromen in stukken gemaakt
Door jou
Van domheid, zoveel liefde verspild
Door ons beiden

En in de eenzaamheid klamp ik me vast aan alles
Wat nog rest van die liefde
Om jouw aanwezigheid weer te voelen
Hoe dan ook

De herinneringen
Bereiken me altijd in zulke lege nachten
En ze maken me zo aan het twijfelen
En als de slaap komt, is de dag al begonnen

De afstand
Neemt beetje bij beetje de hoop weg
Om jou weer bij me te hebben
Om die grote liefde opnieuw te beleven

De afstand
Neemt beetje bij beetje de hoop weg
Om jou weer bij me te hebben
Om die grote liefde opnieuw te beleven

De herinneringen
De afstand
De herinneringen
De afstand

Escrita por: Cobel / Márcio Greyck