Wú Bié
qíng sī huī jiàn duàn le jiū chán réng xiāng liàn
yǒu shéi lián miè le míng dēng duì cán yuè
wǎng shì huà dié lüè guò huā cóng yòu lí bié
rěn zhe lèi děng dài chóng yù de xǐ yuè
huā bàn luò chéng xuě
mǎn chéng yóu hún yè
céng xìn yǎng de ài sī háo wèi lěng què
róng yán wèi qiáo cuì
tú ràng bái yī xiù chéng huī
hé sù mìng bù tíng zhuī zhú hòu xiāng huì
bié hòu huā kū wěi
juàn liàn sheng kāi guò de měi
yī huí móu mǎn yǎn xìng fú de shī piān
bié hòu huā cán quē
hái shèng zhàn fàng guò de zuì
cuò guò nǐ cháng jǐn suān tián dōu wú wèi
cuò guò nǐ cháng jǐn suān tián dōu wú wèi
qíng sī huī jiàn yuán fèn xiāo shī réng yǐn yuē
yǒu shéi liàn miè le míng dēng duì cán yuè
wǎng shì huà dié zuó rì bǐ yì jīn shuāng fēi
rěn zhe lèi děng dài chóng yù de xǐ yuè
huā bàn luò chéng xuě
mǎn chéng yóu hún yè
céng xìn yǎng de ài sī háo wèi lěng què
róng yán wèi qiáo cuì
tú ràng bái yī xiù chéng huī
hé sù mìng bù tíng zhuī zhú hòu xiāng huì
bié hòu huā kū wěi
juàn liàn sheng kāi guò de měi
yī huí móu mǎn yǎn xìng fú de shī piān
bié hòu huā cán quē
hái shèng zhàn fàng guò de zuì
cuò guò nǐ cháng jǐn suān tián dōu wú wèi
zhuǎn shēn hòu màn màn cháng lù dōu wú bié
Wú Bié
de liefde is als een schaduw, gebroken maar blijft verbonden
wie heeft het licht gedoofd, dat de maan zo treurig maakt
verleden is als een vlinder, die voorbij fladdert, ver van jou
ik houd de tranen in, wachtend op de hernieuwde vreugde
bloemen vallen als sneeuw
vol met de geest van de nacht
het geloof in de liefde, zo koud als de stilte
roze kleuren vervagen
laat de witte jurk grijs worden
en het leven blijft onvermoeibaar achter de liefde aan
laat de bloemen niet meer huilen
de liefde die bloeide, is voorbij
ik kijk terug, vol met geluk, op de verloren momenten
laat de bloemen niet meer verwelken
er blijft nog steeds een geur hangen van wat was
ik mis je zo, de zoete momenten zijn allemaal verdwenen
ik mis je zo, de zoete momenten zijn allemaal verdwenen
de liefde is als een schaduw, verloren maar blijft verbonden
wie heeft het licht gedoofd, dat de maan zo treurig maakt
verleden is als een vlinder, die voorbij fladdert, ver van jou
ik houd de tranen in, wachtend op de hernieuwde vreugde
bloemen vallen als sneeuw
vol met de geest van de nacht
het geloof in de liefde, zo koud als de stilte
roze kleuren vervagen
laat de witte jurk grijs worden
en het leven blijft onvermoeibaar achter de liefde aan
laat de bloemen niet meer huilen
de liefde die bloeide, is voorbij
ik kijk terug, vol met geluk, op de verloren momenten
laat de bloemen niet meer verwelken
er blijft nog steeds een geur hangen van wat was
ik mis je zo, de zoete momenten zijn allemaal verdwenen
draai je om, langzaam, de lange weg is voorbij.