395px

El regreso a casa

Zjef Vanuytsel

De thuiskomst

ik ken zo goed het huis, waar ik met mijn ouders woonde
en waar ik als kleine jongen mijn stoutste dromen droomde
daar op mijn zolderkamer, met de foto's rond mijn bed
van al mijn jeugdidolen die ik nu nog nauwelijks ken
en ?s avonds voor het slapengaan hoe mijn vader me vertelde
van het grote mensenleven, de verliezers of de helden
ik kom er niet zoveel meer, ik ben er haast een vreemde
toch ben ik er gebonden, meer dan ik vroeger meende

want hier ben ik thuis
al ben ik als een zwerver
die nooit ergens rust vindt
hier ben ik thuis
al ben ik als een sperwer
die niet weet waar zijn vlucht is
toch is dit hier mijn thuis

ik ken zo goed de straat, waar ik als kind vaak speelde
en waar ik van de grote jongens al de geheimen leerde
waar ik uren stond te luisteren naar hun wondere verhalen
die de liefde die in mij was, meer en meer zouden vertalen
mijn eerste kinderliefje, waar ik afspraakjes mee maakte
die ik eeuwig trouw beloofde, die ik nooit zou achterlaten
och wat ben ik nu veranderd, 't is al een stuk verleden
toch is alles daar begonnen, meer dan ik vroeger meende

want hier ben ik thuis
al ben ik als een zwerver
die nooit ergens rust vindt
hier ben ik thuis
al ben ik als een sperwer
die niet weet waar zijn vlucht is
toch is dit hier mijn thuis

toch heb ik op een dag, zoals ik had voorgenomen
van dit alles wat me lief was, zonder spijt afscheid genomen
zonder één keer om te kijken, want je voelt je jong en sterk
je wil de wereld gaan verkennen, je bent zeker van jezelf
en ik reisde door dit land, waar het lot me voeren wou
ik zag alles wat ik wilde en het kind in mij werd oud
maar als ik soms terugkwam en als een prins ontvangen werd
dan wist ik wat ik ginder te weinig had gekend

want hier ben ik thuis
al ben ik als een zwerver
die nooit ergens rust vindt
hier ben ik thuis
al ben ik als een sperwer
die niet weet waar zijn vlucht is
toch is dit hier mijn thuis
al ben ik een zwerver
die nooit ergens rust vindt
toch is dit hier mijn thuis

El regreso a casa

Conozco tan bien la casa, donde vivía con mis padres
y donde de niño soñaba mis sueños más traviesos
allí en mi habitación del ático, con las fotos alrededor de mi cama
de todos mis ídolos de la infancia que apenas conozco ahora
y por las noches antes de dormir cómo mi padre me contaba
de la vida de los adultos, los perdedores o los héroes
ya no voy tanto allí, casi soy un extraño
pero estoy ligado a ese lugar, más de lo que solía pensar

porque aquí es donde pertenezco
aunque sea como un vagabundo
que nunca encuentra descanso en ningún lugar
aquí es donde pertenezco
aunque sea como un halcón
que no sabe dónde está su vuelo
aun así, este es mi hogar

Conozco tan bien la calle, donde jugaba de niño
y donde aprendía los secretos de los chicos grandes
donde pasaba horas escuchando sus maravillosas historias
que traducirían cada vez más el amor que sentía
mi primer amor de niño, con quien hacía citas
a quien prometí fidelidad eterna, a quien nunca abandonaría
oh, cómo he cambiado ahora, es todo un pasado lejano
pero todo comenzó ahí, más de lo que solía pensar

porque aquí es donde pertenezco
aunque sea como un vagabundo
que nunca encuentra descanso en ningún lugar
aquí es donde pertenezco
aunque sea como un halcón
que no sabe dónde está su vuelo
aun así, este es mi hogar

Pero un día, como me propuse
me despedí de todo lo que amaba sin arrepentimientos
sin mirar atrás ni una sola vez, porque te sientes joven y fuerte
quieres explorar el mundo, estás seguro de ti mismo
y viajé por este país, donde el destino me llevaba
vi todo lo que quería y el niño en mí envejeció
pero a veces, al regresar y ser recibido como un príncipe
entendía lo que había conocido poco allá

porque aquí es donde pertenezco
aunque sea como un vagabundo
que nunca encuentra descanso en ningún lugar
aquí es donde pertenezco
aunque sea como un halcón
que no sabe dónde está su vuelo
aun así, este es mi hogar
aunque sea un vagabundo
que nunca encuentra descanso en ningún lugar
aun así, este es mi hogar