395px

No se puede prescindir de los otros

Zjef Vanuytsel

Je kunt niet zonder de anderen

als je soms denkt aan de pijn en het leed
die jou vrienden jou deden
die gisteren nog zegden alles voor je te doen
of je denkt aan de woorden van haat die je nog dient te vergeten
dan heb je geen zin
verder te doen
en dan krijg je de lust om terug in je schelp te kruipen
om alleen te gaan leven en je voeten te vegen aan de rest
en dan zweer je voortaan voor niemand je wil nog te buigen
je maakt je eigen wereld
je eigen nest

maar denk niet ik ga mijn eigen gang
denk niet ik ga het veranderen
want alleen ben je te klein en te bang
je kunt niet zonder de anderen

maar als j?op straat even rondloopt
en je kijkt naar al die koude gezichten
waarop je ziet wat de een voor de ander overheeft
of je luistert naar de wereld met haar moord en oorlogsberichten
dan vraag je je af
waarom je nu leeft
en dan krijg je de lust om je eigen eiland te kopen
weg van de mensen en weg van hun hartloos gedoe
om naar eigen maat je eigen pad op te lopen
weg van je vrienden
want je bent het moe

maar denk niet ik ga mijn eigen gang
denk niet ik ga het veranderen
want alleen ben je te klein en te bang
je kunt niet zonder de anderen

maar dan zie je misschien toevallig
een paar fijne dingen
twee mensen die elkaar zomaar een pleziertje doen
of twee andere die gewoon proberen elkaar te beminnen
en dan krijg je weer zin
verder te doen
en dan krijg je de lust om terug uit je hokje te kruipen
omdat j?alleen geen haat maar ook geen vriendschap verkrijgt
en dan zweer je voortaan voor iedereen je wil te gaan buigen
om de mensen te geven
wat je van hen niet krijgt

maar denk niet ik ga mijn eigen gang
denk nooit ik ga het veranderen
want alleen ben je te klein en te bang
je kunt niet zonder de anderen

No se puede prescindir de los otros

si a veces piensas en el dolor y el sufrimiento
que tus amigos te hicieron
que ayer dijo que hiciera cualquier cosa por ti
o piensas en las palabras de odio que todavía tienes que olvidar
entonces no tienes sentido
continuar haciendo
Y entonces tienes la lujuria de arrastrarte de nuevo a tu caparazón
ir a vivir solo y limpiarse los pies hasta el resto
Y de ahora en adelante jurarás a nadie que haga reverencia tu voluntad
hacer su propio mundo
su propio nido

Pero no creas que voy a seguir mi propio camino
No creas que voy a cambiarlo
porque sólo tú eres demasiado pequeño y demasiado asustado
no se puede prescindir de los otros

pero si usted camina por la calle
y miras todas esas caras frías
en el que se puede ver lo que uno ha dejado para el otro
O escuchas al mundo con sus informes de asesinato y guerra
entonces te preguntas
por qué vives ahora
Y luego obtienes la lujuria de comprar tu propia isla
lejos de la gente y lejos de su molestia sin corazón
para caminar por su propio camino de acuerdo a su propio tamaño
lejos de tus amigos
porque estás cansado de ello

Pero no creas que voy a seguir mi propio camino
No creas que voy a cambiarlo
porque sólo tú eres demasiado pequeño y demasiado asustado
no se puede prescindir de los otros

pero entonces podrías ver por casualidad
algunas cosas buenas
dos personas que simplemente se hacen un favor
o dos más que tratan de amarse el uno al otro
y luego vuelves al estado de ánimo
continuar haciendo
Y entonces tienes la lujuria de arrastrarte de vuelta fuera de tu caja
Porque no tienes odio, pero no amistad
Y luego juras de ahora en adelante a todo el mundo
para dar a la gente
lo que no obtienes de ellos

Pero no creas que voy a seguir mi propio camino
Nunca pienses que voy a cambiarlo
porque sólo tú eres demasiado pequeño y demasiado asustado
no se puede prescindir de los otros

Escrita por: