Vía Láctea
Llevo tu voz en mi voz
Grabada con aerosol
Tu beso fantasma pegado en mi labio inferior
Y el mapa de tu desnudez
Llevo el prisma de tus ojos
En mi casco de astronauta
Y la tímida aurora de tus células
Y todas las noches bajo la Vía Láctea
Parecen eternas si tú no estás
Y todas las noches, desde mi ventana
Conjuro tu nombre inmortal
Y, a veces, llora mi piel
Cuando se empaña de anhelo
Se infla mi mente con tantos recuerdos
Y que ya no me puedo dormir
Y en la alfombra de tus sueños
Soy el rayo vagabundo
Desmaya y adolece
Pero no se apaga
Y todas las noches bajo la Vía Láctea
Parecen eternas si tú no estás
Y todas las noches, desde mi ventana
Conjuro tu nombre inmortal
Vía Láctea, Vía Láctea, Vía Láctea
Si tú no estás
Vía Láctea, galaxia, galaxia
Y sé que te vuelvo a encontrar
Melkweg
Ik draag jouw stem in mijn stem
Ingegraveerd met spuitbus
Jouw spookkus geplakt op mijn onderlip
En de kaart van jouw naaktheid
Ik draag het prisma van jouw ogen
In mijn astronautenhelm
En de verlegen aurora van jouw cellen
En elke nacht onder de Melkweg
Lijken eindeloos als jij er niet bent
En elke nacht, vanuit mijn raam
Roep ik jouw onsterfelijke naam
En soms huilt mijn huid
Wanneer het vervuld is van verlangen
Mijn geest zwelt op met zoveel herinneringen
En ik kan niet meer slapen
En op het tapijt van jouw dromen
Ben ik de zwervende bliksem
Hij valt flauw en lijdt
Maar dooft niet uit
En elke nacht onder de Melkweg
Lijken eindeloos als jij er niet bent
En elke nacht, vanuit mijn raam
Roep ik jouw onsterfelijke naam
Melkweg, Melkweg, Melkweg
Als jij er niet bent
Melkweg, sterrenstelsel, sterrenstelsel
En ik weet dat ik je weer zal vinden
Escrita por: Jesús Baez, Sergio Acosta, León Larregui, Jorge Siddhartha, Ángel Mosqueda