Andrómeda
Me deprime la televisión
Anestesia para la razón
Que daría por tenerte junto a mí
Platicar las horas en aquel sillón
Sombra de la realidad
Reflejo de superficialidad
Me pregunto dónde sea que estas tu
Que estarás pensando, que estarás sintiendo
Y no, no lo puedo evitar, no lo quiero dejar
De pensar en tí, como parte de mí
Pensé en echar las raíces y quedarme contigo
Ahora solo un espejismo, pensamiento alienígena
No consigo la concentración
Ni exorcismo a domicilio
Que daría por tenerte junto a mí
Platicar las horas solo viéndonos
Sombra de la realidad
Reflejo de superficialidad
Me pregunto dónde sea que estás tú
Que estarás pensando, que estarás sintiendo
Y no, no lo puedo evitar, no lo quiero dejar
De pensar en ti, como parte de mí
Pensé en echar las raíces y quedarme contigo
Tan solo un espejismo, pensamiento alienígeno
Andromeda
De televisie maakt me depressief
Verdoving voor de rede
Wat zou ik geven om je bij me te hebben
Uren kletsen in die stoel
Schaduw van de realiteit
Reflectie van oppervlakkigheid
Ik vraag me af waar je bent
Wat je denkt, wat je voelt
En nee, ik kan het niet helpen, ik wil het niet loslaten
Om aan jou te denken, als een deel van mij
Ik dacht aan wortelen schieten en bij je blijven
Nu slechts een luchtspiegeling, buitenaards idee
Ik kan me niet concentreren
Geen exorcisme aan huis
Wat zou ik geven om je bij me te hebben
Uren kletsen, gewoon naar elkaar kijken
Schaduw van de realiteit
Reflectie van oppervlakkigheid
Ik vraag me af waar je bent
Wat je denkt, wat je voelt
En nee, ik kan het niet helpen, ik wil het niet loslaten
Om aan jou te denken, als een deel van mij
Ik dacht aan wortelen schieten en bij je blijven
Slechts een luchtspiegeling, buitenaards idee