SKR
Con tus sonrisas de color
Pintaba melodías en el aire
Una fragancia de dolor me hizo tocar
Eso que era inmutable, uuh
Borré mi história personal
Con un ventilador dimensional
Y reinicié mi corazón
Pa' ver si podía volverme a querer
Siempre fuiste tú
La luz de mi ser, estrella del alba
Oh, mi Sol, no me voy a rendir
Tengo que luchar por la esperanza del amor
Con las membranas de tu olor
Me construí castillos de venganza
Escarbé en la almohada con furor
Buscando restos de una bella infancia, uuh
Un mágico fulgor se reposa
En mi muladar del tímpano
Misántropa estrambótica
Retórica de frágil juventud
Siempre fuiste tú
La luz de mi ser, estrella del alba
Oh, mi Sol, y no me vo' a rendir
Tengo que luchar por la esperanza del amor
Amor horror, humano error
Haber caído en la tentación
Amor horror, profundo error
Haber caído presa del temor
Me haces falta tú
Hermosa mujer, estrella del alba
Oh, mi Sol, me siento morir
Tan lejos de mí, nada es para siempre
Qué soledad, maldita ansiedad
No es vanidad de espíritu
Será la oscura noche del alma
Será la ruta que me lleva a ti
Tranquilidad, vulnerabilidad
Todo lo que fui se queda aquí
Destellos de luz, tristeza infernal
Canciones de amor, de compasión
Siempre traté de darte lo mejor
Pero soy un perfecto idiota
SKR
Met jouw kleurrijke glimlach
Schilderde ik melodieën in de lucht
Een geur van pijn deed me aanraken
Dat wat onveranderlijk was, uuh
Ik wist mijn persoonlijke geschiedenis uit
Met een dimensionale ventilator
En herstartte mijn hart
Om te zien of ik weer van mezelf kon houden
Jij was altijd degene
Het licht van mijn bestaan, sterren van de dageraad
Oh, mijn zon, ik ga niet opgeven
Ik moet vechten voor de hoop op liefde
Met de membranen van jouw geur
Bouwde ik kastelen van wraak
Ik groef met woede in het kussen
Zoekend naar resten van een mooie kindertijd, uuh
Een magische gloed rust
In mijn afvalhoop van het trommelvlies
Misantroop, excentriek
Retoriek van fragiele jeugd
Jij was altijd degene
Het licht van mijn bestaan, sterren van de dageraad
Oh, mijn zon, en ik ga niet opgeven
Ik moet vechten voor de hoop op liefde
Liefde horror, menselijke fout
Te zijn gevallen voor de verleiding
Liefde horror, diepe fout
Te zijn gevallen als prooi van de angst
Ik mis jou
Mooie vrouw, sterren van de dageraad
Oh, mijn zon, ik voel dat ik sterf
Zo ver van mij, niets is voor altijd
Wat een eenzaamheid, verdomde angst
Het is geen ijdelheid van de geest
Het zal de donkere nacht van de ziel zijn
Het zal de weg zijn die me naar jou leidt
Rust, kwetsbaarheid
Alles wat ik was blijft hier
Flitsen van licht, helse verdriet
Liefdesliedjes, van medeleven
Ik heb altijd geprobeerd je het beste te geven
Maar ik ben een perfecte idioot