El Silencio de Dios
Clamando al cielo busco una respuesta
Para esta sensación para ese director de orquesta
Como comentártelo si nunca se me contestas
Si a veces creo verte pero qué atención me prestas, pasas
Como de los presos en Guantánamo
Te nombran y difaman y bendicen el pentágono
El mundo va perdido en tu silencio
Y tu ausencia nos dirige
Hacia el exterminio dicen
Yo se que a un futuro con precio
Creció, niño ya es un hombre
Y maldijo tu nombre tantas veces que no es nuevo
Lo aprendió así
Dijo que quería saber más de ti
Y se olvidó de todo
Solo un maniquí pintado en oro
Leen en tu fachada no a los matrimonios gays
Y el olor a putrefacto q desprende el Opus Dei
Y q haces, tu ley llevada al hombre en una fiesta de disfraces
El rey de los voraces
Quizá no lo mereces quizá si
Quizá todos se equivoquen
Puede que estuvieras allí cuando los autos de choque
Con mi viejo
Quizá cuando los rotos azulejos
Y cuidaste de mamá
Y le diste algún consejo
¿Porque yo?
Lancé la pregunta tantas veces
Veces que recé para que mi padre se fuese
Y siempre
Que rogué una charlar entre los dos
La respuesta que obtuvimos fue el silencio de Dios
Callado tan callado como los bloques de hielo
Créelo tu señor no anhelo en entrar en tu cielo
Duelo en cada calle porque ya nadie te ve
Porque las farolas iluminan menos que ayer
Callas la vergüenza de este mundo sin consuelo
La piedad en navidad solo trae revuelo
Créelo tu señor porque ya nadie te ve
Y esperando una respuesta solo allí me quedé
Clamando al cielo busco una respuesta
No será en esta iglesia deshonesta y sucia
Que desahucia gentes con argucias
Y los llama marginados
Y que anuncia unos pecados esponsorizados
No será el lugar ni la fecha ni el día
Toda la bondad desaparecida en la curia
Pobres que perecen tras la furia de tus golpes de timón
Si calamidad diluvia después llegas en tifón
Falta corazón y menos para pocos
Mucho para el resto
Menos edificios barrocos de repuesto y
Andan preocupados por con que sexo me acuesto
¿Qué es esto?
Dime a quien molesto
Si haga lo que haga soy honrado
Te he buscado en las personas
Bajo cielos estrellados y no estabas
No perdonas
Cruel y despiadado
Y un silencio tan cobarde
Almas que ayudar pero ya es tarde
25 años tarde
En este bar de copas donde locas dicen verte en cada ralla
¿Dónde falla el plan divino?
Callan y guardan secretos
Saben más de lo que cuentan
Aparentan, nietos de sus clanes que regentan
Mansiones y palacios guardan siglos de riqueza
Tu pureza se mancilla quise verte en esa orilla cuando rezas
Fruto de la angustia y de los nervios
Y lo único que llega es el silencio de Dios
Callado tan callado como los bloques de hielo
Créelo tu señor no anhelo en entrar en tu cielo
Duelo en cada calle porque ya nadie te ve
Porque las farolas iluminan menos que ayer
Callas la vergüenza de este mundo sin consuelo
La piedad en navidad solo trae revuelo
Créelo tu señor porque ya nadie te ve
Y esperando una respuesta solo allí me quedé
Clamando al cielo busco una respuesta
Dirección equivocada
En mi morada, veo nada en la mirada de los hombres
Hombres que se matan en tu nombre son
Luces que no ven el paraíso donde piso
Donde somos inmortales y no importa lo que sobre
Que cobre hace a medio mundo cada vez mas pobre
Y lo sé, todo tiene un precio somos dioses
Con un poco de tí debajo de esa enorme pose
Que conocen y conozco
Mundo convertido en un kiosco es
Mundo despreciable por lo tosco por las personas grises
Por dramas y por llantos
Por sentirnos infelices por solo pensar en cuanto guardo y
Si valgo lo que tengo lo que soy en realidad se pierde
Canto para ver de qué es capaz un corazón
No soy un santo pero sigo esperando tanto
Que desencanto se instaló en mi habitación
Y ya no sale, busco en los chavales y en ancianos
Pero madre tierra continúa en peso 21 gramos de codicia
Dónde la justicia no en personas
Que promueven el horror como franquicias de MC Donalds
Tan superior soberbio
Caen todos los proverbios y refranes
Caen todos los cristianos musulmanes y creyentes
Callas porque nos miras y sientes
Porque tu silencio es el silencio de la gente
Callado tan callado como los bloques de hielo
Créelo tu señor no anhelo en entrar en tu cielo
Duelo en cada calle porque ya nadie te ve
Porque las farolas iluminan menos que ayer
Callas la vergüenza de este mundo sin consuelo
La piedad en navidad solo trae revuelo
Créelo tu señor porque ya nadie te ve
Y esperando una respuesta solo allí me quedé
De Stilte van God
Schreeuwend naar de hemel zoek ik een antwoord
Voor dit gevoel, voor die dirigent van het orkest
Hoe moet ik het je vertellen als je nooit antwoord geeft
Als ik je soms denk te zien, maar welke aandacht geef je, je gaat voorbij
Zoals de gevangenen in Guantánamo
Ze noemen je en belasteren je en zegenen het Pentagon
De wereld gaat verloren in jouw stilte
En jouw afwezigheid leidt ons
Naar de uitroeiing, zeggen ze
Ik weet dat er een toekomst met een prijs is
Groeide op, een jongen is nu een man
En vervloekte jouw naam zoveel keer dat het niet nieuw is
Hij leerde het zo
Hij zei dat hij meer over jou wilde weten
En vergat alles
Alleen een pop geschilderd in goud
Ze lezen op jouw façade niet over homoseksuele huwelijken
En de geur van rot die het Opus Dei verspreidt
En wat doe je, jouw wet gebracht aan de mens op een verkleedfeest
De koning van de hebzuchtigen
Misschien verdien je het niet, misschien wel
Misschien vergissen ze zich allemaal
Misschien was je daar toen de botsauto's
Met mijn vader
Misschien toen de gebroken tegels
En zorgde je voor mama
En gaf je haar een advies
Waarom ik?
Ik heb de vraag zoveel keer gesteld
Tijden dat ik bad dat mijn vader zou gaan
En altijd
Als ik vroeg om een gesprek tussen ons twee
Was het antwoord dat we kregen de stilte van God
Zwijgend, zo stil als de blokken ijs
Geloof het, mijn heer, ik verlang er niet naar om jouw hemel binnen te gaan
Rouw in elke straat omdat niemand je meer ziet
Omdat de lantaarns minder verlichten dan gisteren
Je verbergt de schaamte van deze wereld zonder troost
De genade met kerst brengt alleen opschudding
Geloof het, mijn heer, omdat niemand je meer ziet
En wachtend op een antwoord bleef ik daar alleen
Schreeuwend naar de hemel zoek ik een antwoord
Het zal niet in deze oneerlijke en vuile kerk zijn
Die mensen met trucs uitzet
En ze noemt gemarginaliseerd
En die zonden aankondigt die gesponsord zijn
Het zal niet de plek zijn, noch de datum, noch de dag
Alle goedheid verdwenen in de curie
Armen die sterven na de woede van jouw stuurwendingen
Als de ramp over ons heen komt, kom je als een tyfoon
Er ontbreekt hart en minder voor weinigen
Veel voor de rest
Minder barokke gebouwen als reserve en
Ze maken zich zorgen over met welke seks ik naar bed ga
Wat is dit?
Zeg me wie ik lastigval
Als ik doe wat ik doe, ben ik eerlijk
Ik heb je gezocht in de mensen
Onder sterrenhemels en je was er niet
Je vergeeft niet
Wreed en meedogenloos
En een stilte zo laf
Zielen die geholpen moeten worden, maar het is al te laat
25 jaar te laat
In deze kroeg waar gekken zeggen je in elke lijn te zien
Waar faalt het goddelijke plan?
Ze zwijgen en bewaren geheimen
Ze weten meer dan ze vertellen
Ze doen alsof, kleinkinderen van hun clans die regeren
Herenhuizen en paleizen bewaren eeuwen van rijkdom
Jouw puurheid wordt bezoedeld, ik wilde je zien op die oever als je bidt
Vrucht van de angst en de zenuwen
En het enige dat aankomt is de stilte van God
Zwijgend, zo stil als de blokken ijs
Geloof het, mijn heer, ik verlang er niet naar om jouw hemel binnen te gaan
Rouw in elke straat omdat niemand je meer ziet
Omdat de lantaarns minder verlichten dan gisteren
Je verbergt de schaamte van deze wereld zonder troost
De genade met kerst brengt alleen opschudding
Geloof het, mijn heer, omdat niemand je meer ziet
En wachtend op een antwoord bleef ik daar alleen
Schreeuwend naar de hemel zoek ik een antwoord
Verkeerde richting
In mijn woning, zie niets in de blikken van de mannen
Mannen die elkaar doden in jouw naam zijn
Lichten die het paradijs niet zien waar ik loop
Waar we onsterfelijk zijn en het niet uitmaakt wat er overblijft
Dat geld maakt de helft van de wereld steeds armer
En ik weet het, alles heeft een prijs, we zijn goden
Met een beetje van jou onder die enorme pose
Die ze kennen en ik ken
De wereld is veranderd in een kiosk
Een verachtelijke wereld door de grofheid van de grijze mensen
Door drama's en door huilen
Door ons ongelukkig te voelen door alleen maar te denken aan wat ik heb en
Als ik waard ben wat ik heb, wat ik in werkelijkheid ben, gaat verloren
Ik zing om te zien waar een hart toe in staat is
Ik ben geen heilige, maar ik blijf zo veel wachten
Dat de teleurstelling zich in mijn kamer heeft genesteld
En komt niet meer naar buiten, ik zoek bij de jongeren en de ouderen
Maar moeder aarde blijft met 21 gram hebzucht
Waar is de gerechtigheid niet in mensen
Die de horror bevorderen als franchises van McDonald's
Zo superieur, arrogant
Vallen alle spreekwoorden en gezegden
Vallen alle christenen, moslims en gelovigen
Je zwijgt omdat je ons aankijkt en voelt
Omdat jouw stilte de stilte van de mensen is
Zwijgend, zo stil als de blokken ijs
Geloof het, mijn heer, ik verlang er niet naar om jouw hemel binnen te gaan
Rouw in elke straat omdat niemand je meer ziet
Omdat de lantaarns minder verlichten dan gisteren
Je verbergt de schaamte van deze wereld zonder troost
De genade met kerst brengt alleen opschudding
Geloof het, mijn heer, omdat niemand je meer ziet
En wachtend op een antwoord bleef ik daar alleen