Bánchnoic Éireann Ó
Beir beannacht ó m’chroí go tír na hÉireann
Bánchnoic Éireann Ó
Chun a maireann de shíolra Ír agus Éibhir
Ar bhánchnoic Éireann Ó
An áit úd ‘narb’ aoibhinn binn-ghuth éan
Mar shámh-chruit chaoin ag caoineadh Gael
‘Sé mo chás a bheith míle, míle i gcéin
Ó bhánchnoic Éireann Ó
Ní fheicim a gcóraid ag gabháil sa taobh seo
Ar bhánchnoic Éireann Ó
Is ní fheicim a mbólacht á dtreorú chun féir ann
Ar bhánchnoic Éireann Ó
Ach bárca dá seoladh le forneart gaoth
Agus farraigí móra go deo lena dtaobh
Go bhfágathar fós mé i m’chóige féin
Ar bhánchnoic Éireann Ó
Scaipeann an drúcht ar gheamhar agus féar ann
Ar bhánchnoic Éireann Ó
Is tágaid ann úlla cúmhra ar ghéagaibh
Ar bhánchnoic Éireann Ó
Biolar agus samhadh i ngleanntaibh ceoigh
Is na srutha sa tSamhradh ag labhairt ar nóin
Agus uisce na Siúire ag brúcht ina shóghaidh
Ar bhánchnoic Éireann Ó
Desde el Monte Blanco de Irlanda
Desde lo más profundo de mi corazón hasta la tierra de Irlanda
Desde el Monte Blanco de Irlanda
Donde la descendencia de los Ír y los Éibhir viven
En el Monte Blanco de Irlanda
Ese lugar donde el dulce canto de aves era encantador
Como un arpa suave llorando en gaélico
Es mi destino estar a mil millas lejos
Desde el Monte Blanco de Irlanda
No veo a sus rebaños pastando por aquí
En el Monte Blanco de Irlanda
Y no veo a sus manadas siendo guiadas hacia el heno
En el Monte Blanco de Irlanda
Solo barcos navegando con fuerza de viento
Y mares infinitos a su lado
Hasta que me dejen todavía en mi propia provincia
En el Monte Blanco de Irlanda
El rocío se esparce sobre el invierno y la hierba
En el Monte Blanco de Irlanda
Y allí crecen manzanas perfumadas en las ramas
En el Monte Blanco de Irlanda
Helechos y musgo en valles neblinosos
Y los arroyos en verano hablando al mediodía
Y el agua del río Suir fluyendo en su juventud
En el Monte Blanco de Irlanda