Kanade Tomosu Sora (カナデトモスソラ)
想い出辿るたびにひどく
omoide tadoru tabi ni hidoku
押し潰されそうになる けど
oshitsubusaresou ni naru kedo
逃げ込む 場所なんてないからさ
nige komu basho nante nai kara sa
繰り返す自問自答 ああ
kurikaesu jimon jitou aa
いつもそうやってまだ
itsumo sou yatte mada
すり減らしてって まだ
suriherashitte mada
気づいたら 何も見えなくなってた
kizuitara nanimo mienakunatteta
わからないものが
wakaranai mono ga
つもり つもる まえに
tsumori tsumoru mae ni
ほら
hora
拒んだもの多すぎて
kobanda mono oosugite
見えないものばっかみたいだ
mienai mono bakka mitai da
ちょっと 触れようとしてみてもいいかな
chotto fureyou to shite mite mo ii kana
伝えたいよ
tsutaetai yo
きっと無理かもしれないけどどうか
kitto muri kamoshirenai kedo douka
ねえもっとねえもっと
nee motto nee motto
知らない世界で見つけたイメージを
shiranai sekai de mitsuketa imeeji wo
音にするから
oto ni suru kara
変わらない景色だけが あれば
kawaranai keshiki dake ga areba
かまわないと思ってたでも
kamawanai to omotteta demo
一つだけの願い事 描いてみた
hitotsu dake no negai goto egaite mita
意味なんてないけど
imi nante nai kedo
いつも自分のせいだって
itsumo jibun no sei da tte
息を吸うだけで やっと
iki wo suu dake de yatto
ずっと籠の中 塞いでいたんだ
zutto kago no naka fusaide itanda
単純明快なストーリー
tanjun meikai na sutoorii
求めてるわけじゃない
motometeru wake ja nai
ただ声が聞きたい
tada koe ga kikitai
痛いよまだ言葉が
itai yo mada kotoba ga
ずっと首絞めてくるけど
zutto kubishimete kuru kedo
そっと閉じた目も少し痛いけど
sotto toji ta me mo sukoshi itai kedo
伝えたいよ きっといつか
tsutaetai yo kitto itsuka
わからないけど今も
wakaranai kedo ima mo
ねえもっと ねえもっと見たいよ
nee motto nee motto mitai yo
拒んだもの多すぎて
kobanda mono oosugite
見えないものばっかみたいだ
mienai mono bakka mitai da
ちょっと 触れようとして みてもいいかな
chotto fureyou to shite mite mo ii kana
伝えたいよ
tsutaetai yo
きっと無理かもしれないけどどうか
kitto muri kamoshirenai kedo douka
ねえもっと ねえもっと見たいよ
nee motto nee motto mitai yo
知らない世界で見つけたイメージを
shiranai sekai de mitsuketa imeeji wo
壊れかけで 咲いた不確かな欠片
kowarekake de saita fukakuna kakera
音にするから
oto ni suru kara
なにもないのに なにかもとめて
nanimo nai noni nanika motomete
なにもないままあしたをとじた
nanimo nai mama ashita wo toji ta
なにもないけど なにもないから
nanimo nai kedo nanimo nai kara
ここでみつけた このメロディ
koko de mitsuketa kono merodi
Kanade Tomosu Sora
Telkens als ik terugdenk aan mijn herinneringen, voel ik me alsof ik verpletterd ga worden, maar er is nergens om naartoe te vluchten, dus blijf ik dezelfde vragen aan mezelf stellen. Ah
Het is altijd zo, ik put mezelf uit, en voordat ik het weet, zie ik niets meer, voordat al die dingen die ik niet begrijp zich opstapelen, kijk maar
Ik heb zoveel dingen afgewezen dat het voelt alsof ik niets meer zie. Kan ik proberen ze een klein beetje aan te raken? Ik wil je zeggen, het is misschien onmogelijk, maar wat denk jij? Ik zal de beelden die ik in deze onbekende wereld vind, omzetten in geluid
Ik dacht dat het prima zou zijn zolang het landschap onveranderd bleef, maar ik heb toch geprobeerd één wens te tekenen, ook al heeft die geen betekenis
Ik gaf mezelf altijd de schuld, en alleen al ademhalen was genoeg om me gevangen te houden in een kooi. Ik zoek geen simpel, rechttoe rechtaan verhaal, ik wil gewoon een stem horen
Het doet nog steeds pijn, die woorden verstikken me, en zelfs mijn ogen, die ik voorzichtig heb gesloten, doen een beetje pijn, maar ik wil het je vertellen, ik weet niet wanneer, maar zelfs nu, hé, ik wil meer zien, hé, ik wil meer zien
Ik heb zoveel dingen afgewezen dat het lijkt alsof ik niets meer zie. Kan ik ze gewoon proberen aan te raken? Ik wil het je vertellen, het is misschien onmogelijk, maar alsjeblieft, ik wil meer zien, hé, ik wil meer zien. Ik zal de onzekere fragmenten die ontluikten, op het punt van breken, omzetten in geluid, de beelden die ik vond in een onbekende wereld
Ik zocht naar iets, ook al was er niets, en sloot de dag van morgen af met niets. Er is niets, maar juist omdat er niets is, vond ik hier deze melodie