O home do pandeiro
oe ti, o do pandeiro, toca-ma outra vez
non me durmo e non teño sítio onde ir
oe ti, o do pandeiro, toca-ma outra vez
cando ao leste cante o galo irei onda ti
os sentidos esgotados
abandoan-me ao serán
esvaecen entre as mans
estou cansa
e sen embargo non me durmo
os ollos coma lousas
os pés a me ferver
estou soa, non hai ninguién
e na rua anterga e gris
todo está escuro
(CORO)
fai-me voar nun barco
ti tés máxia de guru
mente espida e corpo nu
a mecer-me co vaivén
insensíveis os meus pés
sei que agardan polas botas
e a marea
estou disposta a todo
a pirar-me e esvaecer
a perder-me baixo a pel
enfeitiza-me outra vez
alívia as miñas penas
(CORO)
fai que desapareza
baixo o fume do papel
onde o tempo ande ao revés
baixo a longa lua de avril
na espesura do xardin
cara á praia de marfil
mais aló do vil confin
dos soños rotos
a bailares coas estrelas
saúdando cunha man
camiñando sobre o mar
area feble baixo os pés
as lembranzas do outro edén
ondas brancas que mollei
quero esquecer-me do que vén
até o dia novo
(CORO)
El hombre del pandero
Oye tú, el del pandero, tócame otra vez
no puedo dormir y no tengo a dónde ir
oye tú, el del pandero, tócame otra vez
cuando al este cante el gallo iré hacia ti
los sentidos agotados
me abandonan al anochecer
se desvanecen entre las manos
estoy cansada
y sin embargo no puedo dormir
los ojos como losas
los pies ardiendo
estoy sola, no hay nadie
y en la calle antigua y gris
todo está oscuro
(CORO)
hazme volar en un barco
tú tienes magia de gurú
mente vacía y cuerpo desnudo
meciéndome con el vaivén
insensibles mis pies
sé que esperan por las botas
y la marea
estoy dispuesta a todo
a escapar y desvanecerme
a perderme bajo la piel
embriágame otra vez
alivia mis penas
(CORO)
haz que desaparezca
bajo el humo del papel
donde el tiempo ande al revés
bajo la larga luna de abril
en la espesura del jardín
hacia la playa de marfil
más allá del vil confín
de los sueños rotos
bailando con las estrellas
saludando con una mano
caminando sobre el mar
arena débil bajo los pies
los recuerdos del otro edén
olas blancas que mojé
quiero olvidarme de lo que viene
hasta el nuevo día
(CORO)