Con La Gente Que Me Gusta
Con la gente que me gusta
me dan las claras del alba
compartiendo madrugadas,
palabras, risas y lunas.
Con la gente que me gusta
paso las noches en vela
deberían ser eternas
como la lluvia y la sed.
Me gusta la gente
que cuando saluda
te aprieta la mano
con fuerza y sin dudas.
Me gusta la gente
que cuando te habla
te mira a los ojos,
te mira de frente,
Te dice a la cara
aquello que siente
y nada se calla y no tiene dobleces;
me gusta esa gente.
Con la gente que me gusta,
alrededor de una mesa,
cualquier vino es un poema,
cualguier charla la locura.
Con la gente que me gusta
me encanta hablar de proyectos;
de esos que se lleva el viento
y que se olvidan después.
Me gusta la gente
que cuando saluda
te aprieta la mano
con fuerza y sin dudas.
Me gusta la gente
que cuando te habla
te mira a los ojos,
te mira de frente,
Te dice a la cara
aquello que siente
y nada se calla y no tiene dobleces;
me gusta esa gente.
Met de Mensen Die Ik Leuk Vind
Met de mensen die ik leuk vind
geef ik de dageraad door
we delen de ochtenden,
woorden, lachen en manen.
Met de mensen die ik leuk vind
breng ik de nachten slapend door
ze zouden eeuwig moeten zijn
zoals de regen en de dorst.
Ik hou van de mensen
die, als ze groeten,
je hand stevig
vastpakken zonder twijfels.
Ik hou van de mensen
die, als ze met je praten,
je in de ogen kijken,
je recht aankijken,
ze zeggen je recht in je gezicht
wat ze voelen
en niets verbergen, ze zijn eerlijk;
ik hou van die mensen.
Met de mensen die ik leuk vind,
om een tafel heen,
maakt elke wijn een gedicht,
maakt elke praat de gekte.
Met de mensen die ik leuk vind
praat ik graag over plannen;
van die plannen die de wind meeneemt
en die daarna vergeten worden.
Ik hou van de mensen
die, als ze groeten,
je hand stevig
vastpakken zonder twijfels.
Ik hou van de mensen
die, als ze met je praten,
je in de ogen kijken,
je recht aankijken,
ze zeggen je recht in je gezicht
wat ze voelen
en niets verbergen, ze zijn eerlijk;
ik hou van die mensen.