23/01/96
Sient' cà
Te voglio raccontà
'E quando o' cielo s'appicciaje
E o' tiempo si fermaje
Er' nu juorno normale
Comm' e tutti quanti llat
Ma o' destino er' signato
L'unica colpa è stata
Chella 'e se trovà o' posto
E o' mumento sbagliato
C'è fu 'na botta rossa
Ca pruvucaje o' fuosso
Chi alluccava 'a ccà
Chi chiagneva 'a llà
Ma nun c'è stava niente da fa
Dio stava girato
Stava girato
Ma poi 'a Fenice s'appicciaje
E nisciuno cchiù parlaje
E p'arricurdà chella jurnata
C'è ne vulette 'na 'to
Però s'addà dicere ca chi è sagliuto
S'è impegnato c' 'a pensato
'E nuje nun s'è scurdato
'A fatto cunoscere Napule o' munno
Mentre 'a periferia se ne
Cadeva a zuffunno
'A fatto 'e strade c' 'a dato
'A metropolitana mentre
Secondigliano e Miano
Aspettano 'a 'na vita 'na mano
'A 'na vita 'na mano
23/01/96
Siento decirte
Que te quiero contar
Cuando el cielo se incendiaba
Y el tiempo se detenía
Era un día normal
Como todos los demás
Pero el destino estaba marcado
La única culpa fue
Encontrarse en el lugar
Y en el momento equivocado
Hubo un golpe rojo
Que provocó el fuego
Quien miraba hacia acá
Quien lloraba hacia allá
Pero no había nada que hacer
Dios estaba distraído
Estaba distraído
Pero luego el Fénix se incendiaba
Y nadie más hablaba
Y para recordar ese día
Hacía falta un trago
Pero hay que decir que quien se salvó
Se comprometió, lo pensó
Y nosotros no olvidamos
Hicimos conocer Nápoles al mundo
Mientras la periferia
Se caía a pedazos
Las calles que nos dio
El metro mientras
Secondigliano y Miano
Esperan una vida, una mano
Una vida, una mano