Kara Doğa
Bir uluma yankılanıyor yüksek koruluklarda
Kar beyazı dağların ötesinde çürüyüp gidiyor
Kirlenmiş kanım yerdeki buzun üstünde
Gölgeler gece çığlıklarıyla toprağın üzerinde geziniyor
Toprağın üzerinde geziniyor...
Dolunay yavaşça gökyüzüne tırmanıp
Ormanı ve karanlık vadiyi izliyor
Sisli gözler parlıyor ve kara gölgeler canlanıyor
Çürümüş eller soğuk mezarımı kazıyor
Soğuk mezarımı kazıyor...
Sakin görünen orman uzanıyor
Mistik bir dansın güzel ezgisi duyuluyor
Ayışığı kefenleri kirlenmiş
Siyah bulutlarla büyülenince
Ağaçlar arasında bir ceset, yalnız bir cenaze
Duyuyor hastalıklı çığlıkları
Acı dolu sözleri yankılanıyor korulukta
Kara doğanın artık insan olmayan bekçilerinin
Gizlenmiş gölgelerin lanetli ruhları
Süzülürler gecenin içinde
Mezardan gelenlerin uğursuz bakışları arasında
Silüetler geri dönerler bin asırlık uykularından uyanınca
Bin asırlık uykularından uyanınca...
Ormandaki boş karanlık sonsuz gibi
Baykuşlar bile huzursuz şimdi
Çanın sesi heryeri doldurunca
Cennetin hiçbir ışığı aydınlatmaz bu ormanı
Bir uluma yankılanıyor yüksek koruluklarda
Kar beyazı dağların ötesinden bir demet ışık geliyor
Ölü bir şafak çöküyor ormanın üzerine
Kara doğa gölgelere çekiliyor...
La Oscuridad Negra
Un aullido resuena en lo alto del bosque
La nieve blanca se descompone más allá de las montañas
Mi sangre sucia sobre el hielo en el suelo
Las sombras vagan sobre la tierra con sus gritos nocturnos
Vagan sobre la tierra...
La luna lenta asciende hacia el cielo
Observa el bosque y el valle oscuro
Los ojos nebulosos brillan y las sombras negras cobran vida
Manos podridas cavando mi fría tumba
Cavando mi fría tumba...
El bosque aparentemente tranquilo se extiende
Se escucha la hermosa melodía de un baile místico
Las sábanas de la luna se ensucian
Cuando son embrujadas por las nubes negras
Entre los árboles un cadáver, solo un funeral
Escucha los gritos enfermizos
Las palabras dolorosas resuenan en el bosque
Los guardianes ya no humanos del oscuro amanecer
Las almas malditas de las sombras ocultas
Se deslizan en la noche
Entre las miradas siniestras de los que vienen de la tumba
Las siluetas regresan de su sueño milenario al despertar
Al despertar de su sueño milenario...
La oscuridad vacía en el bosque parece interminable
Incluso los búhos están inquietos ahora
Cuando el sonido de la campana lo llena todo
Ninguna luz del paraíso ilumina este bosque
Un aullido resuena en lo alto del bosque
Desde más allá de las montañas blancas llega un rayo de luz
Un amanecer muerto cae sobre el bosque
La oscuridad se retira hacia las sombras...