Černá Růže
Bezmocný, bezbranný
Ty nejsi a málo je vnímáš
Nekřičí, doufají
Snad můžeš víc jim dát
Stavíme z myšlenek ledový hráze
Absence pocitů ve studnách lží
Skrytý za ideje, slova a fráze
Spěcháme do krytu za zlatou zdí
Když někdo nemůže, má prostě smůlu
Co je nám do toho, nechte nás být
Nikdo se nestydí, nikdo nepomůže
A zbytky svědomí dávno už spí
Bez viny, spoutaní
Ty nejsi a málo je vnímáš
Oceníš, jednou oceníš
Kdo dává a ne se jen dívá
Jednou nám vykvete jen černá růže
Z absence pocitů, z výmluv a lží
Z nechuti pomoci toho, kdo může
Nevidí, neslyší za zlatou zdí
Jednou to zažiješ na vlastní kůži
Jednou to pochopíš, pozděj či dřív
Jednou si vzpomeneš na černou růži
A až jí utrhneš, zvadneš i s ní
Rosa Negra
Bezmocný, desprotegido
Tú no eres y apenas lo percibes
No gritan, esperan
Quizás puedas darles más
Construimos diques de hielo con pensamientos
La ausencia de sentimientos en pozos de mentiras
Escondidos detrás de ideas, palabras y frases
Corremos hacia refugio tras un muro dorado
Cuando alguien no puede, simplemente tiene mala suerte
Qué nos importa, déjennos en paz
Nadie se avergüenza, nadie ayuda
Y los remanentes de conciencia ya duermen hace tiempo
Sin culpa, atados
Tú no eres y apenas lo percibes
Valorarás, alguna vez valorarás
Quien da y no solo observa
Algún día solo nos florecerá una rosa negra
De la ausencia de sentimientos, de excusas y mentiras
De la falta de ganas de ayudar de quien puede
No ve, no escucha tras el muro dorado
Algún día lo experimentarás en carne propia
Algún día lo comprenderás, tarde o temprano
Algún día recordarás la rosa negra
Y cuando la arranques, marchitarás junto a ella