Daðlar (Boranýn Kýþý)
Boranýn kýþýna kalmayan daðlar
Baþýndan eksilmez dumanýn senin
Eser ürüzgarýn sularýn çaðlar
Birgün kurur elbet sellerin senin
Viran olur yaylalarýn yurtlarýn
Bozkýr olur yamaçlarýn sýrtlarýn
Bölük bölük gezer o aç kurtlarýn
Baþýnda kalmazlar elbette senin
Kýþ gelince yükseklerin ak olur
Ötmez bülbüllerin uçar yok olur
Þimdi seni sevenlerin çok olur
Zemheride artýk görürüm seni
Papur bu daðlarda sefa sürülmez
Ölen ölür daha geri dirilmez
Güz gelen de ayazýndan durulmaz
Baþýndaki karlar bölüðün senin
Daðlar (El invierno de Boran)
Los bosques que no se quedan en el invierno de Boran
No se escapa el humo de tu cabeza
El viento sopla en los arroyos de los valles
Un día, seguramente se secarán tus torrentes
Las tierras altas se convierten en ruinas
Las laderas se convierten en estepas
Los lobos hambrientos vagan en grupos
No se quedan en tu cabeza
Cuando llega el invierno, las alturas se vuelven blancas
Los ruiseñores no cantan, vuelan y desaparecen
Ahora hay muchos que te aman
En el invierno, finalmente te veo
La diversión no se encuentra en estas montañas
Quien muere, muere y no resucita
El otoño no se detiene por el frío
La nieve en tu cabeza es tu destino