Mis Ik Jou
Ik heb zolang gezongen
Van hoe droevig ik zou zijn
Met mijn angst te koop gelopen
En maar zoeken naar de pijn
Om de blues te kunnen zingen
Heb ik me slechter voor gedaan
En nu het echt dan niet zo goed gaat
Blijkt er niet zo gek veel aan
Ik droomde van die nachten
Eenzaam slenterend op straat
Een droeve glimlach van een filmster
Met mijn ziel wist ik geen raad
Maar nu ook mijn drie-na-beste vriend
Mij op straat laat staan
En ik echt geen flauw benul heb
Waar ik wat fout heb gedaan
Nu mis ik jou
Zoals ik eigenlijk jou altijd missen wou
Waar ik van die meesterlijke zinnen
Over schrijven zou
Nu mis ik jou
Een grap is leuk
Als je 'm helemaal niet verwacht
Ellende kun je hebben
Als je er eigenlijk om lacht
Verdriet is best te dragen
Als je 't eerst zelf hebt bedacht
De blues is echt te gek
Als er iemand op je wacht
Nu mis ik jou
Natuurlijk wist ik dat het
Ooit eens fout zou gaan
Maar dan zag ik me al zitten
Rode wijn en volle maan
In de ene hand een pen
En in de andere een glas
En dan heel mooi zitten dichten
Hoe droevig het wel was
Nu mis ik jou
Zoals ik eigenlijk jou altijd missen wou
Waar ik mineur melodieen over componeren zou
Nu mis ik jou
Extraño tu presencia
He cantado tanto
De lo triste que sería
Vendiendo mi miedo
Y buscando el dolor
Para poder cantar blues
Me hice pasar por peor
Y ahora que las cosas no van tan bien
No es tan malo
Soñaba con esas noches
Caminando solo por la calle
Una triste sonrisa de una estrella de cine
No sabía qué hacer con mi alma
Pero ahora incluso mi tercer mejor amigo
Me deja en la calle
Y no tengo ni idea
De dónde cometí un error
Ahora extraño tu presencia
Como siempre quise extrañarte
Donde escribiría
Sobre frases magistrales
Ahora extraño tu presencia
Una broma es divertida
Cuando no la esperas
Puedes tener problemas
Cuando en realidad te ríes de ellos
La tristeza es más fácil de llevar
Cuando la has pensado primero
El blues es genial
Cuando alguien te espera
Ahora extraño tu presencia
Por supuesto sabía que
Alguna vez las cosas saldrían mal
Pero me veía sentado
Vino tinto y luna llena
Una pluma en una mano
Y una copa en la otra
Y sentado allí escribiendo
Qué triste era todo
Ahora extraño tu presencia
Como siempre quise extrañarte
Donde compondría melodías melancólicas
Ahora extraño tu presencia