Lykania Hekate
At the end of this path I have reached to the crossroads
Where no light ever shines save from that of the moon
That glows red from the blood of the succubus' opfers
And extends to this earth in malicious gloom
Two silver torches illuminate the face of my lady
Pale and solemn, tartarus moves in her wake
I have come to the end of this world but to serve thee
And to offer thee wine, in your feasts to partake
Mother, saviour, three-faced goddess in your darkest phase
Grant us the infernal powers as we meet your gaze
Serpent-haired force of night who turns to stone all men
That dare to glance thy countenance without the eyes of cain
For my heart is made of stone and yields upon my sight
The hardness of the diamond the frost of ophis might
Queen hecate, seal of nox, womb of eosforos
Liminal the states you bring defying the zone of choros.
Hum! Crimson robes and a halo of holiness dress thee
Jai! Seated upon throne of rock, where snakes ever crawl
Zodacare I chant stimulating the gateways of anubis
To pierce through the green halls where mysteries call.
Sandalwood anoints me into this feast of ur
Etheric calls whisper to draw down the moon
The leap of the frog is the leap of the worlds
Timespace is bending, yetzirah tolls.
My prana is feeding the sigils of her
And opens the gateways of chtonic black earth
The path of the wolf is the path of the owl
And blessed is he who has risen to fall…
To fall in the tombs that her vulva unveils
Thoughtless and boundless the light that man kills
And slains all that hinders the rise in denial
The most perfect image of adam-belial
Rejoicing we die in our mother's abyss
And we know that the only light lies through iblis
But even iblis shall now fall down to pray
For the rays of enodia banish the way
Of solar identity,...
Into the waters of nidhogg, vanish it may
Lykania Hekate
Aan het einde van dit pad ben ik bij het kruispunt gekomen
Waar geen licht ooit schijnt, behalve dat van de maan
Die rood gloeit van het bloed van de offers van de succubus
En zich uitstrekt over deze aarde in kwaadaardige duisternis
Twee zilveren fakkels verlichten het gezicht van mijn dame
Bleek en ernstig, tartarus beweegt in haar kielzog
Ik ben aan het einde van deze wereld gekomen om jou te dienen
En om jou wijn aan te bieden, om aan jouw feesten deel te nemen
Moeder, redster, drievoudige godin in jouw donkerste fase
Verleen ons de infernale krachten als wij jouw blik ontmoeten
Slanghaar kracht van de nacht die alle mannen tot steen verandert
Die durven jouw gelaat te aanschouwen zonder de ogen van cain
Want mijn hart is van steen en bezwijkt voor mijn zicht
De hardheid van de diamant, de kou van ophis misschien
Koningin hecate, zegel van nox, baarmoeder van eosforos
Liminal de staten die jij brengt, tarten de zone van choros.
Hum! Bloedrode gewaden en een halo van heiligheid kleden jou
Ja! Gezeteld op de troon van rots, waar slangen altijd kruipen
Zodacare zing ik, stimulerend de poorten van anubis
Om door de groene zalen te dringen waar mysteries roepen.
Sandelhout zalfde mij in dit feest van ur
Etherische oproepen fluisteren om de maan naar beneden te halen
De sprongetje van de kikker is de sprongetje van de werelden
Tijdruimte buigt, yetzirah luidt.
Mijn prana voedt de sigils van haar
En opent de poorten van de chtonische zwarte aarde
Het pad van de wolf is het pad van de uil
En gezegend is hij die is opgestaan om te vallen…
Te vallen in de graven die haar vulva onthult
Denkloos en grenzeloos het licht dat de mens doodt
En alles slacht dat de opgang in ontkenning belemmert
Het meest perfecte beeld van adam-belial
Verheugd sterven wij in de afgrond van onze moeder
En we weten dat het enige licht door iblis ligt
Maar zelfs iblis zal nu neervallen om te bidden
Want de stralen van enodia verbannen de weg
Van zonne-identiteit,...
In de wateren van nidhogg, kan het verdwijnen.