XVII Canto
Porzucisz każdą rzecz którą kochałeś najbardziej
I to jest owa strzała którą łuk wygnania pierwszą wypuszcza
Spróbujesz jak gorzki ma smak cudzy chleb
I jak ciężko jest wchodzić i schodzić po cudzych schodach
A tym co najbardziej ugnie ci ramiona
Będzie kampania zła i niegodziwa
Z którą zejdziesz w dolinę wygnania
Co cała szalona i bezbożna powstanie przeciwko tobie
Lecz nie za długo to ona nie ty
Zarumienione będzie mieć ze wstydu skronie.
Canto XVII
Dejarás todo lo que más amabas
Y esta es la flecha que el arco del exilio libera primero
Probarás qué amargo es el sabor del pan ajeno
Y qué difícil es subir y bajar por escaleras ajenas
Y aquellos que más te doblegarán los brazos
Serán parte de una campaña malvada e injusta
Con la que descenderás al valle del exilio
Donde toda locura y desenfreno se levantará en tu contra
Pero no por mucho tiempo, no tú
Ruborizada tendrá las sienes de vergüenza.