Envelhecer É Uma Arte
Velho amigo, não chore
Pra que chorar?
Quando alguém te chamar de velho
Não dê bola, não esquente a cachola
Quando alguém lhe chamar de velho
Sorria, cantando assim
Sou velho e sou feliz
Mais velho é quem me diz
Comigo também acontece
Gente que nem me conhece
Gente que nunca me viu
Quando passa por mim
Alô, velho! Alô, tio!
Eu não perco a estribeira
Levo na brincadeira
Saber envelhecer é uma arte
Isso eu sei, modéstia à parte
Oud worden is een kunst
Oude vriend, huil niet
Waarom zou je huilen?
Als iemand je oud noemt
Negeer het, maak je niet druk
Als iemand je oud noemt
Glunder, zing zo
Ik ben oud en ik ben blij
Ouder is degene die het zegt
Bij mij gebeurt het ook
Mensen die me niet eens kennen
Mensen die me nooit hebben gezien
Als ze langs me lopen
Hé, ouwe! Hé, oom!
Ik raak niet van de wijs
Neem het met een grapje
Weten hoe je oud moet worden is een kunst
Dat weet ik, bescheidenheid ten spijt
Escrita por: Adoniran Barbosa