A Fábrica do Poema
Sonho o poema de arquitetura ideal
Cuja própria nata de cimento
Encaixa palavra por palavra, tornei-me perito em extrair
Faíscas das britas e leite das pedras.
Acordo;
E o poema todo se esfarrapa, fiapo por fiapo.
Acordo;
O prédio, pedra e cal, esvoaça
Como um leve papel solto à mercê do vento e evola-se,
Cinza de um corpo esvaído de qualquer sentido
Acordo, e o poema-miragem se desfaz
Desconstruído como se nunca houvera sido.
Acordo! os olhos chumbados pelo mingau das almas
E os ouvidos moucos,
Assim é que saio dos sucessivos sonos:
Vão-se os anéis de fumo de ópio
E ficam-me os dedos estarrecidos.
Metonímias, aliterações, metáforas, oxímoros
Sumidos no sorvedouro.
Não deve adiantar grande coisa permanecer à espreita
No topo fantasma da torre de vigia
Nem a simulação de se afundar no sono.
Nem dormir deveras.
Pois a questão-chave é:
Sob que máscara retornará o recalcado?
De Fabriek van het Poëem
Ik droom het poëem van de ideale architectuur
Waar de eigen room van cement
Woord voor woord in elkaar past, ik ben een expert geworden in het extraheren
Sparks uit de grind en melk uit de stenen.
Ik word wakker;
En het hele poëem scheurt uit elkaar, draadje voor draadje.
Ik word wakker;
Het gebouw, steen en kalk, fladdert
Als een licht papiertje dat aan de genade van de wind is overgelaten en vervliegt,
Grijs van een lichaam dat zijn betekenis heeft verloren.
Ik word wakker, en de illusie van het poëem verdwijnt
Afgebroken alsof het nooit heeft bestaan.
Ik word wakker! de ogen verzwaard door de pap van de zielen
En de oren doof,
Zo verlaat ik de opeenvolgende dromen:
De ringen van opiumrook verdwijnen
En mijn vingers blijven verstijfd.
Metonymieën, alliteraties, metaforen, oxymorons
Verdwijnen in de afvoer.
Het zal niet veel helpen om op de loer te liggen
Op de spookachtige top van de uitkijktoren
Of de schijn op te houden om in de slaap te zinken.
Of echt te slapen.
Want de sleutelvraag is:
Onder welke masker zal het onderdrukte terugkeren?
Escrita por: Adriana Calcanhotto, Waly Salomao