Olandesina
Laggiù in olanda, la terra dei mulini,
Viveva ketty, fanciulla deliziosa,
Aveva gli occhi profondi ed azzurrini
E amava morris, il suo bel balenier.
Ma un triste giorno egli dovè salpare
Per la battuta di caccia là sul mare,
Ella piangendo l'accompagnò al molo,
Ed egli dalla nave la salutò così:
Olandesina, mia fanciulla divina,
Olandesina, t'appartiene il mio cuor,
Tu sarai sempre la più dolce bambina
Di questo cuor, olandesina.
Entrò nel porto la baleniera un giorno
Ma sul pennone c'era un vessillo nero,
Tra i balenieri che fecero ritorno
Morris non c'era, ahimè, non c'era più.
Lo disse a ketty un fiociniere in pianto:
"purtroppo morris riposa in fondo al mare!"
Ella atterrita sentì mancarsi il cuore
Ma in mezzo al suo dolore riudì cantar così:
"tu sarai sempre la mia dolce bambina
Di questo cuor, olandesina!"
Hollandse Meisje
Daar in Nederland, het land van de molens,
Woonde Ketty, een heerlijk meisje,
Ze had diepe, blauwe ogen
En hield van Morris, haar mooie walvisvaarder.
Maar op een treurig dag moest hij vertrekken
Voor de jacht op zee daar,
Ze huilend bracht hem naar de kade,
En hij groette haar zo van het schip:
Hollandse meisje, mijn goddelijke meid,
Hollandse meisje, mijn hart behoort jou,
Jij zult altijd het zoetste kind zijn
Van dit hart, Hollandse meisje.
De walvisvaarder kwam op een dag de haven binnen
Maar op de mast hing een zwarte vlag,
Tussen de walvisvaarders die terugkeerden
Was Morris er niet, helaas, hij was er niet meer.
Een visser vertelde het aan Ketty, huilend:
"Helaas, Morris rust op de bodem van de zee!"
Ze voelde haar hart breken van schrik
Maar midden in haar verdriet hoorde ze zo zingen:
"Jij zult altijd mijn zoete meisje zijn
Van dit hart, Hollandse meisje!"