The Sovereign
Always over hill and dale
A wanderer walking in strides
Restlessly hitting the trail
On the dark or the sunny side
Keeping on a steady pace
Without leaving any trace
Used to nature of progress
A lot of well directed steps
Haunting the fields and the woods
Rather than the doors of men
Attending to his own moods
As a wilderness denizen
With a feeling soon renewed
Kind of withered over time
A severed stem far from its roots
Though blooming during his climb
Creeping in, the cold
Invades his inner stronghold
The icy quiver running through his bones
Reminds him suddenly that he was gone
For way too long
Too far, alone
Wherever this one is traveling
Welcomed, expected or despised
By a fireside or a chilling wind
Even-tempered, such is the wise
Not a beggar, to stay when spurned
He can't be drawn in any strife
And never got his fingers burned
By possessions, such is his life
Good-natured like the stray cat
A sense of gratitude for his beloved independence
When done with society, he’s taking a step back
Just goes off quietly somewhere by himself
Surveyor of human soul
Monarch of lands that lies fallow
Honored of all he must not do against his will
And rich with all that he can afford to drop out of his hands
Most rewards are expensively sold
For attendance, curtsies and praise
Most properties are not worth this pile of gold
Gauged in time, measured in precious days
Growing, the annoyance
Abrades his inner balance
The many frictions disturbing his mind
Weaken his detachment, strengthen his view
To stay aloof
From humankind
Wherever this one is traveling
Welcomed, expected or despised
By a fireside or a chilling wind
Even-tempered, such is the wise
Not a beggar, to stay when spurned
He can't be drawn in any strife
And never got his fingers burned
By possessions, such is his life
Good-natured like the stray cat
A sense of gratitude for his beloved independence
When done with society, he’s taking a step back
Just goes off quietly somewhere by himself
De Soeverein
Altijd over heuvel en dal
Een zwerver die met grote stappen gaat
Rusteloos de paden aan het raken
Aan de donkere of zonnige kant
Blijft in een gelijkmatig tempo
Zonder enige sporen achter te laten
Gewend aan de natuur van vooruitgang
Een hoop goed gerichte stappen
Spookt door velden en bossen
Liever dan de deuren van mensen
Let op zijn eigen gemoedstoestand
Als een bewoner van de wildernis
Met een gevoel dat snel vernieuwd
Een beetje verwelkt door de tijd
Een afgesneden stam ver van zijn wortels
Toch bloeiend tijdens zijn klim
Kruipend binnen, de kou
Verovert zijn innerlijke vesting
De ijzige rilling die door zijn botten gaat
Herinnert hem plotseling dat hij weg was
Voor veel te lang
Te ver, alleen
Waar deze persoon ook reist
Verwelkomd, verwacht of veracht
Bij een haard of een kille wind
Evenwichtig, zo is de wijze
Geen bedelaar, om te blijven als hij wordt afgewezen
Hij kan niet in enige strijd worden getrokken
En heeft nooit zijn vingers verbrand
Door bezittingen, zo is zijn leven
Goedaardig als de zwerfkat
Een gevoel van dankbaarheid voor zijn geliefde onafhankelijkheid
Als hij klaar is met de maatschappij, neemt hij een stap terug
Gaat gewoon stilletjes ergens alleen weg
Peiler van de menselijke ziel
Monarch van de braakliggende landen
Eervol in alles wat hij niet tegen zijn wil moet doen
En rijk met alles wat hij zich kan veroorloven om uit zijn handen te laten vallen
De meeste beloningen worden duur verkocht
Voor aanwezigheid, buigingen en lof
De meeste bezittingen zijn deze hoop goud niet waard
Gemeten in tijd, gemeten in kostbare dagen
Groeien, de ergernis
Slijpt zijn innerlijke balans
De vele wrijvingen die zijn geest verstoren
Verzwakken zijn afstandelijkheid, versterken zijn blik
Om aloof te blijven
Van de mensheid
Waar deze persoon ook reist
Verwelkomd, verwacht of veracht
Bij een haard of een kille wind
Evenwichtig, zo is de wijze
Geen bedelaar, om te blijven als hij wordt afgewezen
Hij kan niet in enige strijd worden getrokken
En heeft nooit zijn vingers verbrand
Door bezittingen, zo is zijn leven
Goedaardig als de zwerfkat
Een gevoel van dankbaarheid voor zijn geliefde onafhankelijkheid
Als hij klaar is met de maatschappij, neemt hij een stap terug
Gaat gewoon stilletjes ergens alleen weg