Deurbieten
Tien uur, zundagmörgen en k kiek noar dien gezicht
Nou nog ligstoe noast mie en hest ogen nog dicht
Noa vandoag zelstoe nait meer bie mie weden
Der is ain woarst meer om gefst, dat kìn gebeuren .....
Deurbieten, even deurbieten
En t kìn wel hail laank duren
Mor k zel wachten tot k nait meer denk aan die
k Zel wachten tot k vrij bin
En din ales weer as nij vin
k Wacht mor totst niks meer vuilst veur mie
Twij uur, zundagmirreg, dien spullen stoanen kloar
n Kovver en wat deuzen, k kiek ter of en tou ais noar
k Vuil mie minneg, k wil nait reren
k Hol mie goud, doe zugst dat k t begun t te leren .....
Zes uur, zundagoavend, "nou, moi heur", zegstoe, "ik goa"
Ofschaaid bie veurdeur, doe ridst vot ik kiek die noa
Woarom dou ik niks, blief k weerloos stoan
t Is meschain te voak gebeurd om nog schraaien te goan .....
Tien uur, t is al duuster, k mout deur oet want ik stik
Jaas aan en Stad in, woar meer binnen zoas ik
k Zel nait ainzoam weden, nee, vannaacht nog nait
Tied zel t leren of k leven kìn mit mien verdrait .....
Deurbieten, even deurbieten
En ofschoon de kaans mor klaain is
Hoop ik vureg dak nait verlang noar die
Pebaaiern om allain te stoan
En zunder die allain te goan
En wachten tot der weer ain komt veur mie
Dejar ir
Diez de la mañana, domingo por la mañana y miro tu rostro
Ahora aún estás acostada a mi lado y tienes los ojos cerrados
Después de hoy ya no estarás conmigo
No hay vuelta atrás, eso puede suceder ......
Dejar ir, simplemente dejar ir
Y puede que dure mucho tiempo
Pero esperaré hasta que ya no piense en ti
Esperaré hasta ser libre
Y luego todo volverá a ser nuevo
Solo esperaré hasta que ya no sientas nada por mí
Dos de la tarde, domingo por la mañana, tus cosas están listas
Una maleta y algunas cajas, las miro de vez en cuando
Me siento mal, no quiero llorar
Me contengo, ves que estoy empezando a aprender ......
Seis de la tarde, domingo por la noche, 'bueno, adiós', dices, 'me voy'
Despedida en la puerta principal, te vas y te miro
¿Por qué no hago nada, me quedo indefenso?
Tal vez ha sucedido demasiado a menudo como para intentar gritar de nuevo ......
Diez de la noche, está oscuro, debo salir porque me ahogo
Chaqueta puesta y hacia la ciudad, donde hay más como yo
No estaré solo, no, al menos no esta noche
El tiempo dirá si puedo vivir con mi dolor ......
Dejar ir, simplemente dejar ir
Y aunque la posibilidad sea pequeña
Espero fervientemente no anhelar por ti
Intentar estar solo
Y seguir adelante sin ti
Y esperar a que alguien más venga para mí