Moonlight (저 달)
Yeah, yeah
Yeah, yeah
Okay, okay, okay, okay
Okay, okay, okay, okay
Yeah
Yeah
삼년이 지났네
samnyeoni jinanne
Agust D
Agust D
솔직히, 몇 곡 넣을지 잘 모르겠어 걍
soljiki, myeot gok neoeulji jal moreugesseo gyang
씨, 걍 하는 거지 뭐
ssi, gyang haneun geoji mwo
Okay, here I go, here I go
Okay, here I go, here I go
Okay, yo, yo, yo
Okay, yo, yo, yo
시작은 초라했지 대구 그래 남산동 지하
sijageun chorahaetji daegu geurae namsandong jiha
에서 이제는 펜트하우스 한남 더힐 ha
eseo ijeneun penteuhauseu hannam deohil ha
아직도 꿈에서 깨지 못하는 피터팬
ajikdo kkumeseo kkaeji motaneun piteopaen
내 머릿속 현실은 이상과 싸워 지겹게
nae meoritsok hyeonsireun isanggwa ssawo jigyeopge
내 가장 큰 적은 속 안의 화
nae gajang keun jeogeun sok anui hwa
그보다 더 지독한 내 안의 게으름과의 싸움
geuboda deo jidokan nae anui ge-eureumgwaui ssaum
가끔씩 신께 원망해 왜 이런 삶을 살게 한 지
gakkeumssik sinkke wonmanghae wae ireon salmeul salge han ji
내가 뭐를 하는지 음악은 사랑하는지
naega mworeul haneunji eumageun saranghaneunji
가끔씩 되물어 돌아갈 수만 있음 돌아갈 거냐고
gakkeumssik doemureo doragal suman isseum doragal geonyago
글쎄 그건 고민 좀
geulsse geugeon gomin jom
내가 가진 게 쉽게 얻은 것 같다가
naega gajin ge swipge eodeun geot gatdaga
시발 개고생 한 거 보상받는 것 같다만
sibal gaegosaeng han geo bosangbanneun geot gatdaman
난 아직 고파 이게 업보인가
nan ajik gopa ige eopboin-ga
존나 높게 나니 느껴지는 공허함
jonna nopge nani neukkyeojineun gongheoham
남산동에서 시작한 지 십년은 더 지났지만
namsandong-eseo sijakan ji simnyeoneun deo jinatjiman
그때랑 똑같네 머리가 복잡한 건, fuck that
geuttaerang ttokganne meoriga bokjapan geon, fuck that
새벽에 맞는 저 달빛
saebyeoge manneun jeo dalbit
여전히 그때와 같네
yeojeonhi geuttaewa ganne
내 삶은 많은 게 변했지만 뭐
nae salmeun maneun ge byeonhaetjiman mwo
저 달빛은 여전히 그대로라고
jeo dalbicheun yeojeonhi geudaerorago
새벽에 맞는 저 달빛
saebyeoge manneun jeo dalbit
여전히 그때와 같네
yeojeonhi geuttaewa ganne
변화는 모두에게 필연적이지
byeonhwaneun moduege piryeonjeogiji
어떻게 변해가는지가 우리의 업일지도
eotteoke byeonhaeganeunjiga uriui eobiljido
가끔씩 내가 천재인 것 같다가도
gakkeumssik naega cheonjaein geot gatdagado
가끔씩 내가 재능이 없는 것 같기도 해
gakkeumssik naega jaeneung-i eomneun geot gatgido hae
어떨 땐 곡이 미친듯이 나오다가 다시
eotteol ttaen gogi michindeusi naodaga dasi
막힐 때는 한없이 또 막히더라구
makil ttaeneun haneopsi tto makideoragu
맞아 지금도
maja jigeumdo
Verse one은 존나 빠르게 썼는데도
Verse oneeun jonna ppareuge sseonneundedo
Verse two는 진짜 안 나오네 쥐어짜도
Verse twoneun jinjja an naone jwieojjado
인생도 마찬가지겠지 모 아니면 도
insaengdo machan-gajigetji mo animyeon do
어차피 평행은 없어 선택의 문제라고
eochapi pyeonghaeng-eun eopseo seontaegui munjerago
영원은 존재하지 않겠지 그 무엇도
yeong-woneun jonjaehaji an-getji geu mueotdo
불멸의 존재는 존나게 부담스럽고
bulmyeorui jonjaeneun jonnage budamseureopgo
그냥 음악이 좋아서 시작한 게 단데
geunyang eumagi joaseo sijakan ge dande
내게 붙이는 수식어들은 가끔은 버겁네
naege buchineun susigeodeureun gakkeumeun beogeomne
어쩌겠어 그냥 달려야지 뭐
eojjeogesseo geunyang dallyeoyaji mwo
어쩌겠어 꽉 쥔 건 잡아야지 뭐
eojjeogesseo kkwak jwin geon jabayaji mwo
어쩌겠어 받은 건 갚아야지 뭐
eojjeogesseo badeun geon gapayaji mwo
부딪힐 것 같으면 더 세게 밟아 임마
budichil geot gateumyeon deo sege balba imma
새벽에 맞는 저 달빛
saebyeoge manneun jeo dalbit
여전히 그때와 같네
yeojeonhi geuttaewa ganne
내 삶은 많은 게 변했지만 뭐
nae salmeun maneun ge byeonhaetjiman mwo
저 달빛은 여전히 그대로라고
jeo dalbicheun yeojeonhi geudaerorago
새벽에 맞는 저 달빛
saebyeoge manneun jeo dalbit
여전히 그때와 같네
yeojeonhi geuttaewa ganne
변화는 모두에게 필연적이지
byeonhwaneun moduege piryeonjeogiji
어떻게 변해가는지가 우리의 업일지도
eotteoke byeonhaeganeunjiga uriui eobiljido
Maanlicht (저 달)
Ja, ja
Oké, oké, oké, oké
Ja
Drie jaar zijn voorbij
Agust D
Eerlijk gezegd weet ik niet goed hoeveel nummers ik erin moet stoppen, gewoon
Tja, ik doe maar wat
Oké, hier ga ik, hier ga ik
Oké, yo, yo, yo
De start was bescheiden, Daegu, ja, in de kelder
Nu is het een penthouse in Hannam The Hill, ha
Ik ben nog steeds een Peter Pan die niet wakker kan worden uit zijn droom
In mijn hoofd vecht de realiteit tegen de idealen, zo vermoeiend
Mijn grootste vijand is de woede van binnen
De strijd tegen mijn eigen luiheid is nog erger
Soms vraag ik God waarom ik dit leven moet leiden
Wat doe ik eigenlijk, hou ik van muziek?
Soms vraag ik me af, als ik terug kan, zou ik het dan doen?
Tja, dat is een lastige
Wat ik heb lijkt soms gemakkelijk te verkrijgen
Maar het voelt alsof ik eindelijk beloond word voor al die ellende
Ik ben nog steeds hongerig, is dit mijn karma?
Als ik zo hoog ga, voel ik die leegte
Het is meer dan tien jaar geleden dat ik in Namsandong begon
Maar het is nog steeds hetzelfde, mijn hoofd is nog steeds chaotisch, fuck dat
Het maanlicht dat de ochtend raakt
Is nog steeds hetzelfde als toen
Mijn leven is in veel opzichten veranderd, maar wat
Dat maanlicht is nog steeds hetzelfde
Het maanlicht dat de ochtend raakt
Is nog steeds hetzelfde als toen
Verandering is onvermijdelijk voor iedereen
Hoe we veranderen, dat zou wel eens ons lot kunnen zijn
Soms denk ik dat ik een genie ben
Soms denk ik dat ik geen talent heb
Soms komen de nummers als een gek, maar dan
Als het vastloopt, blijft het eindeloos vastlopen
Ja, zelfs nu
Verse één schreef ik super snel
Maar verse twee komt echt niet, hoe ik ook knijp
Het leven is hetzelfde, of het is of niet
Er zijn toch geen parallelle wegen, het is een kwestie van kiezen
Eeuwigheid bestaat waarschijnlijk niet, niets is dat
Onsterfelijkheid is verdomd belastend
Ik begon gewoon omdat ik van muziek hou
De bijvoeglijke naamwoorden die aan me worden gegeven zijn soms overweldigend
Wat kan ik doen, ik moet gewoon doorgaan
Wat kan ik doen, als ik iets vasthoud, moet ik het vastpakken
Wat kan ik doen, als ik iets krijg, moet ik het terugbetalen
Als het lijkt alsof ik ga botsen, trap dan harder, man
Het maanlicht dat de ochtend raakt
Is nog steeds hetzelfde als toen
Mijn leven is in veel opzichten veranderd, maar wat
Dat maanlicht is nog steeds hetzelfde
Het maanlicht dat de ochtend raakt
Is nog steeds hetzelfde als toen
Verandering is onvermijdelijk voor iedereen
Hoe we veranderen, dat zou wel eens ons lot kunnen zijn.