Sen Bu Şiiri Okurken
Şiir:
Sen bu şiiri okurken
Ben çoktan bu şehirden gitmiş olacağım
Artık ne özlemlerimi duyacaksın bıçak yarası
Nede telefonların çalacak gece yarısı
Seni sana beni beni bir akıl hastanesine bırakıp gideceğim bu şehirden
Nasılsa nasılsa kavuşamadım sana
Nasılsa dudaklarının kıyısına varamadım
Nedense bütün çıkmaz sokaklar adresim oldu
Ve nedense bütün kırmızı ışıkları üzerime yaktın
Ne ettimse ne yaptımsa bir türlü sana yar olamadım
Işte çıkıp gidiyorum hayatından
Işte senide sana bırakıp gidiyorum
Artık pusulam hasreti saatim yanlızlığı
Ve takvimler sensizliği gösteriyor bana
Neylersin yolcu yolunda gerek
Belki bundan sonra belki senden sonra
Adam olur bu asi yürek
Dersini alırda bu sevdadan
Birdaha boyundan büyük denizlere asılmaz kürek
Şarkı:
Sen kimbilir kaçıncı uykuda
Sen masal varisi bir rüyada
Sen korsan yüreğiyle pusuda
Ben yollarda olacağım
Ve seni unutacağım
Şiir:
Yarın bu saatlerde ben yollarda olacağım
Sen kim bilir kaçıncı uykuda
Masal varisi bir rüyada
Ve elbette o korsan yüreğin yine pusuda
Oysa oysa ilk defa sesimi duyamayacaksın
Sitemlerin sahipsiz soruların cevapsız kalacak
Belki ilk defa içini kemirecek yokluğum
Tanımadığın bir korku içini kaplayacak
Ve ilk defa kendinle hesaplaşacaksın
Ne oldu ne oluyor ne olacak
Sonra bir gözün kör
Bir kulağın sağır bir ayağın kırık
Bir kolun kesik düşeceksin yollara
Yani baştan başa yarım yani baştan başa eksik
Bütün duvarlar üstüne yıkılacak
Belki ilk defa unutuldum diyerek
Yüreğin sızlayacak
Ve sen ve sen bu şiiri okurken
Ayrılığımız çoktan başlamış olacak.
Belkide tek tesellin belkide son tesellin
Sana yazdığım bu son şiir olacak
Sakın unutma
Bütün şehirler uyur istanbul uyumaz
Ve bir gün bütün sevenlerin unutur seni
Ama bu şair yürek asla unutmaz.
Terwijl Jij Dit Gedicht Voorleest
Gedicht:
Terwijl jij dit gedicht voorleest
Zal ik allang deze stad verlaten zijn
Je zal mijn verlangens niet meer horen snijden als een mes
En je telefoon zal 's nachts niet meer gaan
Ik laat je achter in een gekkenhuis, zo van me af
Want ik kon je toch nooit echt bereiken
Ik kon de rand van je lippen nooit aanraken
Of een of andere reden zijn alle doodlopende straten mijn adres geworden
En om de een of andere reden heb je alle rode lichten aan gezet
Wat ik ook deed, hoe hard ik ook probeerde, ik kon je niet van nut zijn
Hier ga ik, je leven uit
Hier laat ik je, om jou te verlaten
Mijn kompas is verlangen, mijn klok is eenzaamheid
En de kalender toont mij het gemis zonder jou
Wat kan je doen, een reiziger moet verder
Misschien na dit of misschien na jou
Wordt dit rebelse hart nog eens normaal
Zal het leren van deze liefde
Dat het geen grote zeeën meer kan bevaren
Lied:
Wie weet in welke slaap jij bent
Jij bent de erfgenaam van een sprookje
Jij met je piratenhart in de schuilplaats
Ik zal onderweg zijn
En je vergeten
Gedicht:
Morgen om deze tijd zal ik op de wegen zijn
Wie weet in welke slaap jij bent
De erfgenaam van een sprookje
En natuurlijk zal dat piratenhart weer in de schuilplaats zijn
Echter, echter, voor het eerst zal je mijn stem niet horen
Je verlangens zullen eenzaam zijn, je vragen zullen onbeantwoord blijven
Misschien voor het eerst zal mijn afwezigheid je opvreten
Een onbekende angst zal je overvallen
En voor het eerst zal je met jezelf confronteren
Wat is er gebeurd, wat gebeurt er, wat gaat er gebeuren
Dan zal je met één oog blind zijn
Met één oor doof, met een been gebroken
Met een arm ontbrekend, zullen ze je op de wegen laten vallen
Dus je bent van top tot teen incompleet
Alle muren zullen instorten
Misschien voel je voor het eerst dat je vergeten bent
Je hart zal pijn doen
En jij, en jij terwijl je dit gedicht leest
Zal onze scheiding allang begonnen zijn.
Misschien is je enige troost, misschien is het je laatste troost
Dit laatste gedicht dat ik voor je schreef
Vergeet het niet
Alle steden slapen, maar Istanbul slaapt niet
En op een dag zullen al je geliefden je vergeten
Maar dit dichterlijke hart zal je nooit vergeten.