Sen Vurdun Da
Yokluğunda ne ateşleri hasretinle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Yasaklar koydun
Bitmez tükenmez engeller koydun
Şimdi nerdesin diye sakın sorma
Sen çağırdın da ben gelmedim mi
Sen varken darılmazdım çiçeksiz baharlara
Yağmurlu havalara
Bu kasvetli akşamlara darılmazdım
Sen varken
Bakıp içlenmezdim tren istasyonlarına
Otobüs duraklarına
Sen varken ayrılanlara ağlamazdım
Yıkılmazdım biten sevdaların ardından
Gidenlere kırılmazdım
Kalanlara acımazdım
Sen varken böyle üşümezdim-titremezdim
Masumdum, çocuklar gibi
Böyle delirmezdim-küfretmezdim
Hele ölmeyi hiç düşünmezdim
Şimdi soruyorum sana
Adı sevdaysa bu cehennemin
Sen yaktın da ben yanmadım mı
Biliyorsun
Bütün acılarına yeşil ışık yaktım olmadı
Bütün korkularına arka çıktım olmadı
Dağlara merdiven dayadım olmadı
Haziranda kar oldum yağdım avuçlarına olmadı
Sevdim olmadı, yandım olmadı, taptım olmadı
Benden artık pes
Bu aşkın biletini istediğin gibi kes
Nasılsa gidiyorsun
Biliyorum git
Ama ardında
Ağlayan bir çift göz
Paramparça bir yürek
Ve yıkılmış bir dağ görmek istemiyorsan
Çek silahını daya sırtıma
Titrersem namerdim
Sen vurdun da ben ölmedim mi...
Y me disparaste
En tu ausencia, encendí fuegos con tu añoranza
No pude prender fuego a tu recuerdo, como tú lo hiciste conmigo
En el desierto, esperé por ti como agua en la sed, como pan en el ayuno
Pusiste prohibiciones
Pusiste obstáculos interminables
No preguntes ahora dónde estoy
Tú llamaste y yo no vine
Cuando estabas, no me enojaba con las primaveras sin flores
Con los días lluviosos
No me enojaba con estas noches sombrías
Cuando estabas
No me entristecía al mirar las estaciones de tren
Las paradas de autobús
Cuando estabas, no lloraba por los que se iban
No me derrumbaba después de amores perdidos
No me enojaba con los que se iban
No sentía compasión por los que se quedaban
Cuando estabas, no temblaba de frío
Era inocente, como un niño
No enloquecía, no maldecía
Y mucho menos pensaba en morir
Ahora te pregunto
Si esto es el infierno llamado amor
Tú prendiste fuego y yo no me quemé
Sabes
Di luz verde a todas tus penas y no funcionó
Apoyé todos tus miedos y no funcionó
Puse escaleras en las montañas y no funcionó
En junio me convertí en nieve y caí en tus manos y no funcionó
Amé y no funcionó, me quemé y no funcionó, adoré y no funcionó
Estoy cansado
Corta el boleto de este amor como quieras
De todos modos te estás yendo
Sé que te vas
Pero si no quieres ver
Un par de ojos llorando
Un corazón destrozado
Y una montaña derrumbada detrás de ti
Saca tu arma y apúntame a la espalda
Si tiemblo, no tengo honor
Tú disparaste y yo no morí...