Cano
Ekmek ve su kadar var geçilmez
Karadeniz kadar vahşi
Sansa deresi kadar karmaşık
Diyarbakır gibi kapkaraydı gözlerin Cano
Sen yanımdayken asi nehri gibi tersine akardı zaman
Sensizlikte her biri asır olan günler, saatler, dakikalar, saniyeler velhasıl zaman
Zaman kanatlanır uçardı Cano
Ve sen hıtır kokardın dağlarım gibi ülkem dağlarım gibi
Yıldız yıldız saçların dökülünce omuzlarına Cizre semaları seni kıskanırdı Cano
Mermi sesleri duyulmaz olur sessizliğin gümbürtüsü kaplardı ortalığı
Ellerin ellerin göğsümde gezinirken cudi gabar misali heybetim biter Malabadi olurdum ayakların altına erirdim erirdim erirdim Cano
Pusuları mayınları iki yakayı pınarcığı çiçekliği yaviyi kara bağları unutur Fırat Dicle olurdum gözlerinin içine bakarken ölürdüm Cano
Gözlerindeki ışıltıyı sevdayı yanıklığı gördükçe söverdim Munzur papatyasını Pervari balını şifa diye satanlara Cano
Sövdükçe anlardım sövdükçe anlardım atıfın idamını mansurun isyanını rahmani babanın katlini ve Ferhat a dağ deldiren deliliğini anladıkça anladıkça anladıkça dağlara dağlara döner haykırırdım ALLAH KİTAP SİLAH çarpsın ki seni seviyorum seni seviyorum seni seviyorum hemde hiç istemediğin kadar ne neyler ne neyler bahtı karalım ne neyler ne neyler çık Suriye dağlarına da ordan bize el eyle ben öldüm Amman ölmesin tamamı...
Cano
Hay algo tan impenetrable como el pan y el agua
Tan salvaje como el Mar Negro
Tan complicado como el río Sansa
Tus ojos, Cano, eran tan oscuros como Diyarbakır
Cuando estabas a mi lado, el tiempo fluía al revés como un río rebelde
Los días, las horas, los minutos, los segundos, cada uno era un siglo en tu ausencia, en resumen, el tiempo
El tiempo se alzaba y volaba, Cano
Y olías fresco como mis montañas, mis montañas
Cuando tus cabellos estrellados caían sobre tus hombros, los cielos de Cizre te envidiaban, Cano
Los sonidos de las balas desaparecían, el estruendo del silencio lo invadía todo
Tus manos, tus manos recorriendo mi pecho, como Cudi y Gabar, mi majestuosidad se desvanecía, me convertía en Malabadi bajo tus pies, me derretía, me derretía, me derretía, Cano
Las emboscadas, las minas, olvidaba las dos orillas, el manantial con flores, el yavi, los viñedos negros, me convertía en Éufrates y Tigris al mirar tus ojos, moría, Cano
Al maldecir la luz en tus ojos, el ardor del amor, maldecía a la margarita de Munzur, a la miel de Pervari, a aquellos que venden curas, Cano
Al maldecir, comprendía, al maldecir, comprendía, la ejecución de Atif, la rebelión de Mansur, el asesinato del padre Rahmani, y la locura que perforó la montaña de Ferhat, al entender, al entender, al entender, me volvía hacia las montañas, gritaba a los cielos ¡DIOS, LIBRO, ARMAS, golpead para que te amo, te amo, te amo, incluso más de lo que nunca quisiste, qué, qué cosas, qué, qué cosas, nuestro destino oscuro, qué, qué cosas, qué, qué cosas, ve a las montañas de Siria, y de allí, extiende tu mano hacia nosotros, yo he muerto, por favor, que no muera todo...