Yiğidim
Ellerinde silahlar köşelere durdular.
Ayaz kış gecesinde öğretmeni vurdular.
Ayaz kış gecesinde yiğidimi vurdular.
Yiğidimi vurdular...
Erciyes'in başını kör dumanlar bürüdü.
Yiğidimin üstüne kırk üç kurşun yürüdü.
Yiğidimin sırtına kırk üç kurşun yürüdü.
Yiğidimin sırtına...
Tabutlara konuldu, fidan gibi can parem.
Sehpalara sunuldu, yiğidim yürek yarem.
Cellatlara sunuldu yiğidim yürek yarem.
Kurşunlara sunuldu...
Güneş'in çocukları bir bir toprak oldular.
Döktüler kanlarını al bayrağa doldular.
Verdiler canlarını al bayrağa doldular.
Bize bayrak oldular...
Haydi yiğidim haydi!
Söyleniyor marşımız.
Ölümden ötesi yok!
Hep dik dursun başımız.
Mi valiente
Con armas en sus manos se quedaron en las esquinas.
En una helada noche de invierno, dispararon al maestro.
En una helada noche de invierno, mataron a mi valiente.
¡Mató a mi valiente...
La cabeza del Erciyes se cubrió de humo ciego.
Cuarenta y tres balas caminaron hacia mi valiente.
Cuarenta y tres balas caminaron hacia la espalda de mi valiente.
En la espalda de mi valiente...
Fue colocado en ataúdes, como un joven árbol.
Fue presentado en el patíbulo, mi valiente, mi corazón herido.
Fue presentado a los verdugos, mi valiente, mi corazón herido.
Fue presentado a las balas...
Los hijos del sol uno a uno se convirtieron en tierra.
Derramaron su sangre, llenaron la bandera de rojo.
Dieron sus vidas, llenaron la bandera de rojo.
Se convirtieron en nuestra bandera...
¡Vamos, mi valiente, vamos!
Nuestro himno se está cantando.
¡No hay nada más allá de la muerte!
Que nuestra cabeza siempre se mantenga erguida.