Länsi
Nostamme tornit kauas näkevät
Vaan ei kuulu meidän katsoa
Ei silmänkantamaa mies eteensä nää
Eikä töitään takaa selän kaipaa
Syvään niin kuilut poraamme
Valjaisiin meret puemme teräksen
Sokeana poikasi kuuroja kaitsee
Toivollani ei rajaa silti ole sinulle
Vieraalta köyhälle sata nälkää veit
Silti pöytäsi vielä vuoden sadon kantaa
Karja karitsaton, vaimo jumalaton
Ei enää ahneutesikaan uutta lukua saa
Syvään niin kuilut poraamme
Valjaisiin meret puemme teräksen
Sokeana poikasi kuuroja kaitsee
Toivollani ei rajaa silti ole sinulle
Vannotin sinua tuomionne iltana
Kantelulta kaitsemaan, yhden sielun säästämään
Aamuna isäsi maan, kuolleen maan, veljesmaan
Huominen jo poltetaan, iltaan tuhkataan
Oeste
Levantamos torres que ven lejos
Pero no es nuestro deber mirar
Ningún hombre ve más allá de su vista
Y no busca su trabajo detrás de él
Profundamente cavamos los abismos
Vestimos los mares con acero
Tu hijo ciego cuida a los sordos
Aún así, mi esperanza no tiene límites para ti
A un extraño pobre le quitaste cien hambres
Aún así, tu mesa sigue cargando la cosecha del año
Ganado sin corderos, esposa sin dios
Ni siquiera tu codicia encuentra un nuevo capítulo
Profundamente cavamos los abismos
Vestimos los mares con acero
Tu hijo ciego cuida a los sordos
Aún así, mi esperanza no tiene límites para ti
Te hice jurar en la noche de tu condena
Proteger la lira, salvar una sola alma
Mañana de la tierra de tu padre, tierra muerta, tierra de tu hermano
Mañana ya está siendo quemada, convertida en cenizas al atardecer