Rajan Takaa
Yö oli musta
Sitä mustemmaks kävi niin
Suo kutsui kulkijaa
Käski miestä syvyyksiin
On mieron polulla paha
Siel on Perkeleen jalan jälki
Lepoon laski syntisen
Oli vuode kostea kylmä
Synnin peitto varjon heitti
Kylmä selkään iski
On hetki ennen syntymää
Ja kivet hiljaa itki
Verinen oli aamu
Peitti kasvot kristalliin
Maa kuin valkoinen sametti
Takoi muistot kylmiin kiviin
Ei vaskivyö kannattele
Rautapaita pitele
Maaemo hengen otti
Kihlojansa kysymättä
Synnin peitto varjon heitti
Kylmä selkään iski
On hetki ennen syntymää
Ja kivet hiljaa itki
Ei kukaan sure haudallansa
Raato yksin makaa
Vieläkään ei vapaudessa
Orja rajan takaa
Detrás de la frontera
La noche era oscura
Se volvía aún más oscura
El pantano llamaba al viajero
Ordenaba al hombre hacia las profundidades
En el camino del destierro hay maldad
Allí están las huellas del Diablo
Descansó al pecador
La cama era húmeda y fría
El manto del pecado arrojó sombra
El frío golpeó la espalda
Es el momento antes del nacimiento
Y las piedras lloraron en silencio
La mañana era sangrienta
Cubrió el rostro con cristal
La tierra como terciopelo blanco
Forjó recuerdos en piedras frías
No sostiene el cinturón de bronce
La camisa de hierro no retiene
La Madre Tierra tomó al espíritu
Sin pedir sus votos
El manto del pecado arrojó sombra
El frío golpeó la espalda
Es el momento antes del nacimiento
Y las piedras lloraron en silencio
Nadie llora en su tumba
El cadáver yace solo
Aún no hay libertad
Esclavo detrás de la frontera