Manan Lapset
Jo varjot kutsu omiansa
Portot pieksi haarojansa
Lihan surmaajat
Synnin kehtoon nukutti
Imettäjän rinta paljas
Ruokki huorat ainuitansa
Raatokarja kusta kehräs
Alla lyijytaivahan
Revittynä sielu arka
Kutsui valta vanhempansa
Kasvot kääntyi multaa vasten
Neitsyt uhri manan lasten
Varhain varjo peiton laski
Silmät sulki kastetuilta
Hauras suri päiviänsä
Väki nousi hornan mailta
Kouristeli korpin kynsi
Raiskas vastasyntyneen
Saatto usvan valon tieltä
Tuhkaks poltti väsyneen
Keuhkot keitti päitä niitti
Kuolevaisen ruton siitti
Pimentolan verikoira
Meissä virtaa MUSTA VOIMA
Kaato itse kosijansa
Veri hyyty maljahansa
Raatokarja verta lypsi
Kanto luuta kyljellänsä
Niños de la Mañana
Las sombras llaman a los suyos
Las prostitutas azotan sus muslos
Los asesinos de carne
Durmiendo en la cuna del pecado
El pecho de la nodriza al descubierto
Alimentando a sus únicas putas
El ganado podrido orinaba y giraba
Bajo el cielo de plomo
El alma vulnerable desgarrada
Llamó a sus antiguos poderes
El rostro se giró hacia la tierra
Virgen sacrificio de los niños de la mañana
Temprano la sombra cubrió el velo
Cerró los ojos de los bautizados
Frágil lamentó sus días
La gente surgió de los infiernos
Se retorció la garra del cuervo
Violó al recién nacido
Guió al cansado hacia la luz de la niebla
Lo convirtió en cenizas
Los pulmones hirvieron, cosecharon cabezas
Sembró la peste mortal
El perro de sangre de Pimentola
En nosotros fluye la FUERZA NEGRA
Derribó a su propio pretendiente
La sangre se coaguló en su copa
El ganado podrido ordeñó sangre
Llevando huesos en su costado