395px

Destino, Sufrimiento, Destino

Aþýk Veysel Þatýroðlu

Talih, Çile, Kader

Talih, çile, kader sözü bir etmiþ
Her nereye gitsem gezer peþimde
Kalemi fethetmiþ, ne þikar etmiþ
Tuttu baðladýlar yedi yaþýmda

Hiç razý deðilim ben bu kaderden
Birlikte doðmuþuz subh-u pederden
Baþým hali deðil gamdan kederden
Kusur bende miydi yoksa iþimden

Yalvarsam kadere yardým etmez mi
Yeter bu çektiðim derdim yetmez mi
Nice kara günler gördüm gitmez mi
Bir fark yoktur yazýn ile kýþýnda

Gülmedim dünyada gülenler gülsün
Derdim yüreðimde eller ne bilsin
Ýsterse dünyasý ziynetle dolsun
Ayrýlýk gözümde ölüm baþýmda

Tecellim tersine çalmýþ kalemi
Önünden gülmeyen sonra güler mi
Veysel benim çekeceðim çile mi
Gelmiþ ölüm ecel bekler baþýmda

Destino, Sufrimiento, Destino

Destino, sufrimiento, destino, una palabra ha dicho
Donde quiera que vaya, me sigue de cerca
Ha conquistado la pluma, qué importa
Me ataron y me encadenaron a los siete años

No estoy contento con este destino
Nacimos juntos de la mañana al atardecer
Mi cabeza no está clara, llena de tristeza
¿Fue mi culpa o fue mi trabajo?

Si suplico, ¿el destino no ayudará?
¿Es suficiente el dolor que he soportado?
¿Cuántos días oscuros he visto que no se van?
No hay diferencia entre el verano y el invierno

No he reído en este mundo, que rían los que ríen
Mi dolor está en mi corazón, que los demás no lo sepan
Si quiere, que su mundo se llene de adornos
La separación está en mis ojos, la muerte en mi cabeza

Mi destino ha girado la pluma al revés
¿Quién no ríe delante de él y luego ríe?
¿Veysel, es este el sufrimiento que tendré que soportar?
La muerte ha llegado, esperando en mi cabeza

Escrita por: