Ouija (part. KF e Koda)
Em cima da estante onde o papai guarda suas tralhas
Tem um tabuleiro com o nome de ouija
Acho que é aquele que ele sempre dizia
Conversar com mamãe mesmo depois de sua partida
Sempre que ele sai tranca a porta do teu quarto
Esconde a chave e eu nunca encontro nenhum rastro
Aquilo vem me deixando louco, perturbado
E eu preciso descobrir como chegar do outro lado
Mesa do jantar pra três
Murmurando pelos cantos outras vеz
Nunca me sinto só
Se dirigindo a mim quase sеmpre com o plural vocês
Mamãe que era aquela pessoa tão sempre cuidadosa
Nunca deixava nada fora do lugar
Deixava o lanche da escola em cima da mesa
Enquanto o papai tão cedo saia pra trabalhar
A tarde chega e logo chegando em casa
Via sempre uma torta na janela a esfriar
Mamãe dizia: Amor vá logo se trocar
Lave bem as mãos depois da torta fazia o jantar
Na terça-feira pegava seu Ford car
Deixava um bilhete e sua amiga ia visitar
Uma tal velha que mexia com magia antiga
Fazia mandinga e entre outras paradas
Em uma tardezinha voltando da escola
Vejo uma grande multidão fazendo uma roda
Sirenes de ambulância por todo lugar
Mamãe entre as ferragens, já sem vida
Mamãe, mamãe vou buscar você
Mesmo no céu ou na terra te encontro e tu crê
Mamãe, mamãe rompi a barreira que separa nós dois
Mas preciso correr
No lago das almas penadas
Eu nado enquanto me afundo em lágrimas
E um pedaço da alma se foi
Garotinho, eu protejo esse mundo qual o seu desejo
Cuidado aqui é fundo
Garotinho, não siga esse caminho volte ao mundo real
Aqui é o mundo é imundo
Caronte me leve ao campo mais alto
A minha mãe eu preciso encontrar
Cerberus não aponte as cabeças com raiva
Eu só sou um menino que o vazio já matou
Me perdi no labirinto do vale dos ventos que quase me trancou
No cemitério de fogo o meu corpo quase que se desmanchou
Já não sinto meu corpo e os sentidos no peito comigo acabou
Acabou, e todos sentidos perdidos e não vejo mais
O Sol, e a falta que sinto da vida ao que eu temia
É o que eu temia, e a falta que sinto da vida ao que eu temia
Acordei, em um hospital logo depois do acidente
Me virei e vi meu pai tão descontente
E logo a frente eu pude ver uma silhueta que logo sumiu rapidamente
Na minha cara uma luz tão reluzente
Ouvi algo sobre perda de memória, recente
Quero ir logo pra casa minha mãe vai fica tão contente
Em cima da estante onde o papai guarda suas tralhas
Tem um tabuleiro com o nome de ouija
Acho que é aquele que ele sempre dizia
Conversar com mamãe mesmo depois de sua partida
Acabou, e todos sentidos perdidos e não vejo mais
O Sol, e a falta que sinto da vida é o que eu temia
É o que eu temia, e a falta que sinto da vida é o que eu temia
Ouija (met KF en Koda)
Boven op de kast waar papa zijn rommel bewaart
Staat een bord met de naam ouija
Ik denk dat het die is die hij altijd zei
Praten met mama, zelfs na haar vertrek
Telkens als hij weggaat, sluit hij de deur van jouw kamer
Verbergt de sleutel en ik vind nooit een spoor
Dat maakt me gek, verstoord
En ik moet ontdekken hoe ik aan de andere kant kom
Eettafel voor drie
Flonkerend in de hoeken weer
Voel me nooit alleen
Als ze bijna altijd tegen me praten met de meervoud jullie
Mama, die altijd zo zorgzaam was
Laat nooit iets uit zijn plek
Liet de schoollunch op tafel liggen
Terwijl papa zo vroeg naar zijn werk ging
De middag komt en als ik thuis kom
Zag ik altijd een taart op de vensterbank afkoelen
Mama zei: Lief, kleed je snel om
Was goed je handen na de taart, dan maak ik het avondeten
Op dinsdag nam ze haar Ford auto
Liet een briefje achter en ging haar vriendin bezoeken
Een oude vrouw die met oude magie bezig was
Maakte toverspreuken en andere dingen
Op een namiddag, terug van school
Zag ik een grote menigte een kring vormen
Ambulancesirenes overal
Mama tussen het puin, al zonder leven
Mama, mama, ik kom je halen
Zelfs in de lucht of op aarde vind ik je en je gelooft
Mama, mama, ik heb de barrière doorbroken die ons scheidt
Maar ik moet rennen
In het meer van de verdwaalde zielen
Zwem ik terwijl ik verdrink in tranen
En een stuk van de ziel is weg
Jongen, ik bescherm deze wereld, wat is jouw wens?
Pas op, hier is het diep
Jongen, volg dit pad niet, keer terug naar de echte wereld
Hier is de wereld vies
Charon, neem me mee naar het hoogste veld
Ik moet mijn moeder vinden
Cerberus, wijs niet met je woede
Ik ben gewoon een jongen die al door de leegte is gedood
Ik ben verdwaald in het labyrint van de vallei van de winden die me bijna opsloot
Op de brandende begraafplaats is mijn lichaam bijna vergaan
Ik voel mijn lichaam niet meer en de zintuigen in mijn borst zijn met me afgelopen
Het is voorbij, en alle zintuigen verloren en ik zie niet meer
De zon, en het gemis dat ik voel van het leven is wat ik vreesde
Het is wat ik vreesde, en het gemis dat ik voel van het leven is wat ik vreesde
Ik werd wakker in een ziekenhuis kort na het ongeluk
Draaide me om en zag mijn vader zo ontevreden
En voor me zag ik een silhouet dat snel verdween
In mijn gezicht een licht zo stralend
Ik hoorde iets over recente geheugenverlies
Ik wil snel naar huis, mijn moeder zal zo blij zijn
Boven op de kast waar papa zijn rommel bewaart
Staat een bord met de naam ouija
Ik denk dat het die is die hij altijd zei
Praten met mama, zelfs na haar vertrek
Het is voorbij, en alle zintuigen verloren en ik zie niet meer
De zon, en het gemis dat ik voel van het leven is wat ik vreesde
Het is wat ik vreesde, en het gemis dat ik voel van het leven is wat ik vreesde