395px

Un Alcaraván

Alan Stivell

An Alarc'h

Eun alarc'h, eu alarc'h tramor,
War lein tour moal kastell armor

Refrain :
Dinn, dinn, daoñ! d'an emgann !
O!dinn, dinn, daoñ!d'an emgann ez an !

Neventi vat d'ar vretoned !
Ha mallozh ruz d'ar C'hallaoued!

Erru ul lestr e pleg ar mor,
E oueliuù gwenn gantañ digor

Digouet an aotrou Yann endro,
Digouet eo da ziwall e vro

D'hon diwall doc'h ar C'hallaoued,
A vac'hom war ar Vretoned.

Ken e laosker ur youc'adenn,
A ra d'an aod ur grenadenn;

Ken e son ar menezioù Laz ;
Ha froen, ha trid ar gazeg c'hlas ;

Ken e kan laouen ar c'hleier,
Kant lev tro-war-do, e pep kêr.

Deut eo an heol, deut eo an hañv ;
Deut eo en-dro an aotrou Yann!

An aotrou yann a zo oaotr mat ;
Ker prim e droad hag e lagad.

Laezh ur Vreizhadez a sunos,
Ul laezh ken yac'h evel gwin koez

Luc'h a daol e c'hoaf p'hen horell,
Ken e vrumenn an neb a sell.

Pa c'hoari kreñv e tarc'h,
Ken e taouhanter den ha marc'h.

Darc'h atav, dalc'h mat, Aotrou Dug
Dao warne! ai'ta!bug-o !bug !

Neb a droc'h 'vel e troc'htez-te,
N'en deus aotrou nemet Doue !

Dalc'homp, Bretoned, dalc'homp mat !
Arsav na truez! gwad oc'h gwad !

Itron Varia Vreizh, skoaz da vro !
Fest 'erbedenner, fest a vo !

Darev ar foenn, piv a falc'ho ?
Darev an ed, piv a vedo?

Ar foenn, an ed, piv a fako ?
Ar roue 'gav gantañ'raio.

Dont a ray a-benn ur gaouad,
Gant ur falc'h arc'hant da falc'hat

Gant ur falc'h arc'hant 'n hor bro-ni,
Ha gant ur falz aour da vediñ.

Mar plijje gant ar C'hallaoued
Daoust hag int mank ar Vretoned ?

Mar plijje gant 'n aotroui roue,
Daoust hag-eñ eo den pe Zoue ?

Skignañ 'ra bleizi Breizh-Izel,
O klevet embann ar brezel,

O klevet ar youc'h, e yudont :
Gant c'hwezh ar Challaoued e reont.

En heñchoù, e-berr e welour
O redek ar gwad evel dour.

Ken 'yey ruz-glaou brusk an houidi,
Hag ar gwasi gwenn o neuiñ.

Muioc'h a dammoù goaf, e skent,
Eget e karnelioù ar vro.

Paotred Bro-C'hall 'lec'h ma kouezhint,
Betek deiz ar varn e c'hourve'int;

Betek deiz ar varn hag ar feustl,
Gant an Trubard a ren ar reustl.

An diveradur eus ar gwez
'Ray dour benniget war e vez !

Un Alcaraván

Un alcaraván, un alcaraván marino,
Sobre la torre gris del castillo marítimo

Estribillo:
¡Din, din, dan! ¡A la batalla!
¡Oh, din, din, dan! ¡A la batalla es hora!

¡Despertad a los bretones!
¡Y maldición roja a los extranjeros!

Se hunde un barco en el pliegue del mar,
Con velas blancas abiertas a él

El señor Yann está de vuelta,
Es hora de defender su tierra

Contra la invasión de los extranjeros,
Que se ensañan con los bretones

Cuando se lanza un disparo,
Hace temblar al mar;

Cuando suenan las montañas de Laz,
Y el graznido, y el trino del cuervo azul;

Cuando canta alegre el zorzal,
Cien veces alrededor, en cada ciudad.

Viene el sol, viene el verano;
¡Vuelve el señor Yann!

El señor Yann es un buen señor;
Con paso firme y mirada

La hija de Bretaña se levanta,
Una hija tan hermosa como el vino añejo

La luz de su mejilla brilla cuando sonríe,
Y se estremece quien la mira.

Cuando juega fuerte un toro,
Se iguala a un hombre y un caballo.

Siempre firme, mantente bien, Señor Dug,
¡Dale! ¡Vamos! ¡Vamos!

Quien actúa mal, como tú,
No tiene más señor que Dios

Mantengámonos, bretones, mantengámonos firmes!
¡No retrocedas! ¡Sangre por sangre!

Virgen María de Bretaña, protege nuestra tierra!
¡Fiesta de la cosecha, habrá fiesta!

Al borde del río, ¿quién caerá?
Al borde del agua, ¿quién se ahogará?

¿El río, el agua, quién caerá?
El rey lo descubrirá.

Viene a la cabeza un engaño,
Con un caballo de plata para cabalgar

Con un caballo de plata en nuestra tierra,
Y con una falsa de oro para vender.

Si los extranjeros están contentos,
¿Por qué faltan los bretones?

Si los reyes extranjeros están contentos,
¿Por qué son como dioses o humanos?

Muestran los lobos de Baja Bretaña,
Escuchan el anuncio de la guerra,

Escuchan el disparo, acuden:
Con la astucia de los extranjeros actúan.

En sus sueños, en su visión,
Corren la sangre como agua.

Tan rojo como la sangre brusca del odio,
Y el blanco pálido de la nieve.

Más lágrimas caen, se derraman,
En los rincones del país.

Los muchachos de la Tierra Extranjera donde se esconden,
Hasta el día del juicio vendrán;

Hasta el día del juicio y la fiesta,
Con el Trubard que da la vuelta.

La desaparición de los árboles
Recibe agua bendita en su lugar!

Escrita por: Jörgen Elofsson