395px

Allá, Allá

Alan Stivell

La-bas, La-bas

Là-bas, là-bas, là-bas, là-bas,
Mais tu étais partie déjà,
Courir trop tard, courir là-bas,
Train et métro, loin l'hôpital,
Trop tard, trop tard, trop tard, trop tard,
Tu n'étais déjà plus ici-bas.

Dinerc'h, dizaon, dizanken,
Ar boan, an naon n'eus ken
Pa n'oa ket pal ebet
Mat oa mont neu'en.

Encore plus loin que le soir
Où ne dort plus le soleil
Où pas un oiseau sommeille,
Pas avant montrer la voie,
Les intersignes et les voix,
Et brisés miroirs.

An de', an de', an de', an de',
Hag oc'h aet diouzh touell hor bed-ni
Ene, ene, ene, ene,
O nijal dija pell diouzhomp-ni,
Ene, ene, ene, ene,
Hag oc'h aet diouzh touell hor bed-ni.

Tu allais jusqu'en Mexique,
Tu pensais le voir partout
Relisant tous ses lexiques,
Tu ne vivais plus que pour nous
Pour nos vies, n'aies plus de doutes,
Tu as trouvé la route.

Bevet ho peus nemet evidomp-ni
Beteg puñs dizour ha dic'hoanag ar gozhni.

Plus faim, plus mal, plus jamais,
Là dans le calme et la paix
Dans le calme et la paix.

Là-bas, là-bas, là-bas, là-bas,
Mais tu étais partie déjà,
Mais si tu as trouvé la route
Vers ceux que tu aimais tant
Pour nos vies, n'aies donc plus de doutes,
Pense un peu à toi maintenant.

Mort moins vraie que la mémoire
Lumière qui pleure dans le noir,
Ton amour de mère demeure
Pour tes fils jamais ne meure
Ton amour de mère demeure
Jamais ne meure.

An de', an de', an de', an de',
Hag oc'h aet diouzh touell hor bed-ni
Ene, ene, ene, ene,
O nijal dija pell diouzhomp-ni,
An den, an den, an den, an den,
Hag oc'h bet dre-'man memestra
Ar vamm, ar vamm, ar vamm, ar vamm
'Chom em c'halon diastal.

Allá, Allá

Allá, allá, allá, allá,
Pero ya te habías ido,
Corriendo demasiado tarde, corriendo allá,
Tren y metro, lejos del hospital,
Demasiado tarde, demasiado tarde, demasiado tarde, demasiado tarde,
Ya no estabas aquí abajo.

Dolor, deseo, deseo,
El sufrimiento, la nada ya no existe
Cuando no había ningún objetivo
Fue bueno irse.

Aún más lejos que la noche
Donde el sol ya no duerme
Donde ningún pájaro reposa,
No antes de mostrar el camino,
Los signos y las voces intermedias,
Y espejos rotos.

Allá, allá, allá, allá,
Pero ya te habías ido,
Pero si encontraste el camino
Hacia aquellos que amabas tanto
Para nuestras vidas, no tengas dudas,
Has encontrado el camino.

Fuiste hasta México,
Pensabas verlo en todas partes
Releyendo todos sus léxicos,
Ya no vivías más que para nosotros
Para nuestras vidas, no tengas dudas,
Has encontrado el camino.

Solo viviste para nosotros
Hasta el final del día y el anochecer de la vejez.

Sin hambre, sin dolor, nunca más,
Allá en la calma y la paz
En la calma y la paz.

Allá, allá, allá, allá,
Pero ya te habías ido,
Pero si encontraste el camino
Hacia aquellos que amabas tanto
Para nuestras vidas, no tengas dudas,
Piensa un poco en ti ahora.

Muerte menos real que la memoria
Luz que llora en la oscuridad,
Tu amor de madre permanece
Para tus hijos nunca muere
Tu amor de madre permanece
Nunca muere.

Allá, allá, allá, allá,
Pero ya te habías ido,
El alma, el alma, el alma, el alma,
Ya se ha alejado mucho de nosotros,
La persona, la persona, la persona, la persona,
Y has sido a través de este camino
La madre, la madre, la madre, la madre
Permanece en mi corazón distante.

Escrita por: Alan Stivell