An Hani a Garan
An hani a garan, gwechall bihan er gêr
Pa oamp tostik an eil, an eil ouzh egile..
Ma ch'alon ne gare, ne gare nemet unan,
Pa oan bihan er gêr an hini a garan.
An hani a garan, gwezharall ma ch'are,
Kanañ a rae pa ganen, pa ouelen e ouele,
Hon div galon ne raent, ne raent nemed unan,
Pa oan bihan er gêr an hini a garan.
An hani a garan, bremañ, he deus ma laosket
Aet eo da broioù pell, d'ur vro n'anavezan ket
Aet eo d'ar broioù pell, da c'hounit he bara
Kollet, kollet eo din an hini a garan.
D'an hani a garan, ne ran nemet hirvoudiñ
Penaos, ken pell diouti, e ch'ellin-me beviñ ?
Met petra a lavaran-me ? turlebaniñ a ran
Dre hir soñjal atav en hini a garan.
D'an hani a garan, mar kollan-me ma fenn,
Evnedigoù ar c'hoad, kanit c'hwi ho kanenn
Evned, kanit er c'hoad kanit kenti-kentañ
D'an hani a garan, ne ran nemet huanadiñ
Huanadiñ noz ha deiz, deiz ha noz hirvoudiñ
Rak-se em eus savet ha rak-se e kanan
Kanennig ma c'halon d'an hini a garan.
El que amaba
El que amaba, pequeño niño en casa
Cuando estaba callado, el otro estaba a su lado
Mi corazón no amaba, no amaba a nadie más
Cuando era pequeño en casa, aquel a quien amaba
El que amaba, lloraba lo que hacía
Cantaba cuando iba, cuando quería oír
Nuestros dos corazones no amaban, no amaban a nadie más
Cuando era pequeño en casa, aquel a quien amaba
El que amaba, ahora, me ha dejado
Se fue a tierras lejanas, a un país desconocido
Se fue a tierras lejanas, a buscar su pan
Perdido, perdido estoy por aquel a quien amaba
Al que amaba, solo puedo suspirar
¿Cómo, tan lejos de él, puedo vivir?
Pero ¿qué puedo decir? suspiraré siempre
Por siempre pensando en aquel a quien amaba
Al que amaba, si pierdo mi cabeza
Pájaros del bosque, canten su canción
Pájaros, canten en el bosque, canten primero
Al que amaba, solo puedo suspirar
Suspirar noche y día, día y noche sin cesar
Porque he creado y porque canto
La canción de mi corazón para aquel a quien amaba.
Escrita por: Alan Stivell