Kur Fjalët Mungojnë
Ti
Ulur në një stol e vendosur shikon
Ti
Me dyshimet e tua që vetë i ndihmon
Heshtja lehtë të pushton
Dhe fjalët e ndjera s'të vijnë
Ndoshta një krenari të kotë
Kërkon ti të mbrosh me vështrim
Pastaj ëmbël më shfaqesh papritur
Dhe më gjen të papërgatitur
Dorën ma merr dhe fort ti ma shtrëngon
Me e forta ndjenjë e arritur.
Ti nuk gjen dot forcën t'me shohësh në sy
Ndihem i vetmuar kur jemi të dy.
Ti
Bukur e kupton me s'do jetë si njëherë
Ti
Rolin tënd vazhdon por frika të merr
Heshtja nis të braktis
Dhe lotët e ndjerë të vijnë
Zemra trokitjen e nis
Tashmë i vërtet ky trishtim
Pastaj ëmbël me shfaqesh papritur
Dhe më gjen të papërgatitur
Fjalët e tua vonë po tingëllojnë
Ato fjalë që dikur i kam pritur
Fjalët e ndërtojnë një lumturi
Ndihem i vetmuar kur jemi të dy
Ti nuk gjen dot forcën t'me shohësh në sy
Ndihem i vetmuar kur jemi të dy
Cuando Faltan las Palabras
Tú
Sentado en una silla observas
Tú
Con tus propias dudas que te ayudan
El silencio fácilmente te domina
Y las palabras sentidas no vienen a ti
Quizás una vanidad inútil
Busca que la protejas con la mirada
Luego dulcemente apareces de repente
Y me encuentras desprevenido
Tomas mi mano y fuertemente me aprietas
Con la emoción más fuerte alcanzada
Tú no encuentras la fuerza para mirarme a los ojos
Me siento solo cuando estamos los dos
Tú
Entiendes hermosamente que nunca como antes
Tú
Continúas tu papel pero el miedo te atrapa
El silencio comienza a abandonar
Y las lágrimas sentidas vienen
El corazón comienza a latir
Ahora realmente esta tristeza
Luego dulcemente apareces de repente
Y me encuentras desprevenido
Tus palabras tardías suenan
Esas palabras que alguna vez esperé
Las palabras construyen una felicidad
Me siento solo cuando estamos los dos
Tú no encuentras la fuerza para mirarme a los ojos
Me siento solo cuando estamos los dos