Kur Fjalët Mungojnë

Cuando Faltan las Palabras

Kur Fjalët Mungojnë

TúTi
Sentado en una silla observasUlur në një stol e vendosur shikon
TúTi
Con tus propias dudas que te ayudanMe dyshimet e tua që vetë i ndihmon

El silencio fácilmente te dominaHeshtja lehtë të pushton
Y las palabras sentidas no vienen a tiDhe fjalët e ndjera s'të vijnë
Quizás una vanidad inútilNdoshta një krenari të kotë
Busca que la protejas con la miradaKërkon ti të mbrosh me vështrim

Luego dulcemente apareces de repentePastaj ëmbël më shfaqesh papritur
Y me encuentras desprevenidoDhe më gjen të papërgatitur
Tomas mi mano y fuertemente me aprietasDorën ma merr dhe fort ti ma shtrëngon
Con la emoción más fuerte alcanzadaMe e forta ndjenjë e arritur.

Tú no encuentras la fuerza para mirarme a los ojosTi nuk gjen dot forcën t'me shohësh në sy
Me siento solo cuando estamos los dosNdihem i vetmuar kur jemi të dy.

TúTi
Entiendes hermosamente que nunca como antesBukur e kupton me s'do jetë si njëherë
TúTi
Continúas tu papel pero el miedo te atrapaRolin tënd vazhdon por frika të merr

El silencio comienza a abandonarHeshtja nis të braktis
Y las lágrimas sentidas vienenDhe lotët e ndjerë të vijnë
El corazón comienza a latirZemra trokitjen e nis
Ahora realmente esta tristezaTashmë i vërtet ky trishtim

Luego dulcemente apareces de repentePastaj ëmbël me shfaqesh papritur
Y me encuentras desprevenidoDhe më gjen të papërgatitur
Tus palabras tardías suenanFjalët e tua vonë po tingëllojnë
Esas palabras que alguna vez esperéAto fjalë që dikur i kam pritur

Las palabras construyen una felicidadFjalët e ndërtojnë një lumturi
Me siento solo cuando estamos los dosNdihem i vetmuar kur jemi të dy
Tú no encuentras la fuerza para mirarme a los ojosTi nuk gjen dot forcën t'me shohësh në sy
Me siento solo cuando estamos los dosNdihem i vetmuar kur jemi të dy