Kur Fjalët Mungojnë
Ti
Ulur në një stol e vendosur shikon
Ti
Me dyshimet e tua që vetë i ndihmon
Heshtja lehtë të pushton
Dhe fjalët e ndjera s'të vijnë
Ndoshta një krenari të kotë
Kërkon ti të mbrosh me vështrim
Pastaj ëmbël më shfaqesh papritur
Dhe më gjen të papërgatitur
Dorën ma merr dhe fort ti ma shtrëngon
Me e forta ndjenjë e arritur.
Ti nuk gjen dot forcën t'me shohësh në sy
Ndihem i vetmuar kur jemi të dy.
Ti
Bukur e kupton me s'do jetë si njëherë
Ti
Rolin tënd vazhdon por frika të merr
Heshtja nis të braktis
Dhe lotët e ndjerë të vijnë
Zemra trokitjen e nis
Tashmë i vërtet ky trishtim
Pastaj ëmbël me shfaqesh papritur
Dhe më gjen të papërgatitur
Fjalët e tua vonë po tingëllojnë
Ato fjalë që dikur i kam pritur
Fjalët e ndërtojnë një lumturi
Ndihem i vetmuar kur jemi të dy
Ti nuk gjen dot forcën t'me shohësh në sy
Ndihem i vetmuar kur jemi të dy
Quand les mots manquent
Toi
Assise sur un banc, tu observes
Toi
Avec tes doutes que tu nourris toi-même
Le silence t'envahit doucement
Et les mots sincères ne viennent pas
Peut-être une fierté vaine
Tu cherches à protéger avec ton regard
Puis soudain, tu apparais doucement
Et tu me trouves sans préparation
Tu prends ma main et tu la serres fort
La plus forte des émotions atteintes.
Tu ne trouves pas la force de me regarder dans les yeux
Je me sens seul quand nous sommes tous les deux.
Toi
Tu comprends bien que ça ne sera plus jamais comme avant
Toi
Tu continues à jouer ton rôle mais la peur te prend
Le silence commence à s'éloigner
Et les larmes sincères arrivent
Le cœur commence à battre
Ce chagrin est désormais bien réel
Puis soudain, tu apparais doucement
Et tu me trouves sans préparation
Tes mots résonnent enfin
Ces mots que j'attendais autrefois
Les mots construisent un bonheur
Je me sens seul quand nous sommes tous les deux
Tu ne trouves pas la force de me regarder dans les yeux
Je me sens seul quand nous sommes tous les deux.