395px

Waar Nieuwe Kleuren Geboren Worden

Alcest

Là Où Naissent Les Couleurs Nouvelles

J'ai toujours vécu ici pourtant
Tel un étranger errant
Sur cette terre, esseulé,
En perpétuel détachment,
J'entends en moi l'appel d'un autre univers
Qui résonne amèrement.

Les yeux rivés vers le ciel,
Portant le fardeau de mon corps,
Je perçois ma demeure
Perdue dans le nuées.
Trop de pesanteur ici, de bras obstinés
Retenant les esprits voyageurs
Sur le point de s'échapper.

D'ici bas je perçois ma demeure,
Ses prairies éternelles
Perdues dans les nuées.
Là où naissent les couleurs nouvelles,
Là où coeur et mon àme sont restés.

Waar Nieuwe Kleuren Geboren Worden

Ik heb hier altijd gewoond, toch
Als een zwervende vreemdeling
Op deze aarde, eenzaam,
In voortdurende afstand,
Hoor ik in mij de roep van een ander universum
Dat bitter weerklinkt.

De ogen gericht op de lucht,
Draag ik de last van mijn lichaam,
Ik zie mijn thuis
Verloren in de wolken.
Te veel zwaarte hier, van koppige armen
Die de reizende geesten tegenhouden
Die op het punt staan te ontsnappen.

Van hier beneden zie ik mijn thuis,
Zijn eeuwige weiden
Verloren in de wolken.
Waar nieuwe kleuren geboren worden,
Waar mijn hart en mijn ziel zijn gebleven.

Escrita por: