L'Envol
Le soir je m’imagine
Rejoindre en plein vol
La cohorte surnaturelle
D’immenses oiseaux de paradis
Voguant à l’unisson
Sous des voûtes d’eaux placides
Qui ondoient lentement
Dans le tumulte de la nuit
Seul avec mes souvenirs si chers
L’âme enfin vibrante et libérée
Bien loin
De la surface de la Terre
Je fais parfois ce rêve
Étrange où je m’allie
Au cortège impassible
Que l’on voit fuir sous des drapés
De vagues translucides
Laissant s’échapper
Les pâles lueurs du jour
Et au soir tombant celles
Lointaines d’astres exilés
Un instant j’ai délaissé
Ce corps appesanti
Depuis toujours me portant peine
Pour les vestiges
D’un Ailleurs évanescent
Et pour mes rêves éveillés
De Vlucht
"'s Avonds stel ik me voor
Te verenigen in volle vlucht
Met de bovennatuurlijke groep
Van immense paradijsvogels
Die in harmonie zweven
Onder de gewelven van kalm water
Dat langzaam golft
In de tumult van de nacht
Alleen met mijn dierbare herinneringen
De ziel eindelijk trilling en bevrijd
Ver weg
Van het oppervlak van de Aarde
Soms heb ik deze droom
Vreemd waarin ik me verenig
Met de onbewogen stoet
Die we onder draperieën zien vluchten
Van doorzichtige golven
Die de bleke gloed van de dag
En bij het vallen van de avond
Die verre van verbannen sterren
Laat ontsnappen
Een moment heb ik verzaakt
Aan dit verzwaarde lichaam
Dat me altijd pijn doet
Voor de resten
Van een Elders dat vervaagt
En voor mijn wakkere dromen"