Les Voyages de L'âme
Ce soir sans doute mon âme
Asservie, usée par les bas chagrins
Sentira le besoin de fuir sa prison de chair
Très loin de nous, de notre temps
Elle s'en tra rejoindre les étoiles
Elles lui parleront de sa propre existence
En des mots purs et silencieux
Et lui montreront un chemin
Menant vers les havres inconnus
Reliant ciel et terre
Ces contrées lontaines
Où les hautes herbes dans les champs vermeils
A jamais valsent avec la lumière
Où peuvent librement errer
Tous les souvenirs de nos vies sur terre
Que le temps vengeur aura voulu effacer
De Reizen van de Ziel
Vanavond zonder twijfel zal mijn ziel
Geketend, versleten door de diepe verdriet
De behoefte voelen om te ontsnappen uit haar vleesgevangenis
Heel ver van ons, van onze tijd
Zal ze zich voegen bij de sterren
Zij zullen met haar spreken over haar eigen bestaan
In pure en stille woorden
En haar een pad tonen
Dat leidt naar onbekende havens
Verbindend hemel en aarde
Die verre streken
Waar de hoge grassen in de karmozijnrode velden
Voor altijd dansen met het licht
Waar vrij kunnen zwerven
Alle herinneringen van onze levens op aarde
Die de wraakzuchtige tijd heeft willen wissen