Sul Ciglio Senza Far Rumore
Ogni volta che
Tu mi parli
A me sembra che
Le speranze siano stese al vento,
Che un bicchiere pieno è mezzo vuoto
Ogni volta che
Tu mi guardi
Io ricordo che
Le parole sono la cornice
Mentre il quadro è altrove e tu lo sai
Se viaggiamo senza direzione
Pur volendo non mi incontrerai
Ma se ti aspetterò
Sul ciglio senza far rumore
Annullare le distanze che ci separano
E intanto sopravviverò
Ho messo in tasca un po' del tuo respiro
Ogni volta che
Tu mi abbracci
Io mi accorgo che
Hai un vestito per ogni occasione
Ma la nostra non arriva mai
Non mi far promesse ad alta voce
Altrimenti non ti ascolterai
Ma se ti aspetterò
Sul ciglio senza far rumore
Annullare le distanze che ci separano
E intanto sopravviverò
Ho messo in tasca un po' del tuo respiro
Siamo il bello noi
Siamo il cattivo tempo
Siamo il peggio dietro
Ogni difetto noi da sempre noi lasciare o prendere
Noi che ad ogni errore sappiamo ridere
Non c'è colpa non c'è scusa che ora tenga
Non c'è una misura a questa sofferenza
Di cui siamo parte in causa
Di cui siamo parte lesa
Ma se ti aspetterò
Sul ciglio senza far rumore
Puoi annullare le distanze che un po' ci uccidono
E intanto sopravviverò
Ho messo in tasca un po del tuo respiro
E qualche bacio di riserva
Per quando mancherai
Ogni volta che tu mi...
Op de Rand Zonder Geluid
Elke keer dat
Jij met me praat
Lijkt het voor mij alsof
De hoop in de wind is gespreid,
Dat een vol glas half leeg is.
Elke keer dat
Jij naar me kijkt
Herinner ik me dat
De woorden zijn het kader
Terwijl het schilderij elders is en jij weet het.
Als we reizen zonder richting
Zal je me, hoe graag je ook wilt, niet tegenkomen.
Maar als ik op je wacht
Op de rand zonder geluid te maken,
De afstanden die ons scheiden opheffen
En ondertussen zal ik overleven.
Ik heb een beetje van jouw adem in mijn zak gestopt.
Elke keer dat
Jij me omarmt
Merk ik dat
Je een outfit hebt voor elke gelegenheid,
Maar de onze komt nooit.
Doe geen beloftes hardop
Anders luister je niet naar jezelf.
Maar als ik op je wacht
Op de rand zonder geluid te maken,
De afstanden die ons scheiden opheffen
En ondertussen zal ik overleven.
Ik heb een beetje van jouw adem in mijn zak gestopt.
Wij zijn het mooie, wij
Zijn het slechte weer,
Wij zijn het ergste achter,
Elke tekortkoming laten we altijd achter of nemen we mee.
Wij die bij elke fout weten te lachen.
Er is geen schuld, er is geen excuus dat nu standhoudt.
Er is geen maat voor dit lijden
Waar we deel van uitmaken,
Waar we benadeeld zijn.
Maar als ik op je wacht
Op de rand zonder geluid te maken,
Kun je de afstanden opheffen die ons een beetje doden.
En ondertussen zal ik overleven.
Ik heb een beetje van jouw adem in mijn zak gestopt
En een paar reservekussen
Voor wanneer je er niet bent.
Elke keer dat jij me...