I Sussurri Del Mare
A noi gente dai piccoli passi
E dai grandi sforzi fatti per proseguire
Basterebbe una spiaggia di pace ogni tanto
Per fermarsi e restare a ascoltare...
I sussurri del mare che risveglino dentro
Tutto il fuoco che abbiamo da dare
E che quasi si è spento
A noi ombre dei grandi destini
Dalle piccole gioie e dai troppi casini
Basterebbe anche un raggio di sole ogni tanto
Per scaldarsi e sentirsi vicini...
E con le mani arrivare dove arrivano i sogni
Dare spazio ai pensieri e ascoltare...
I sussurri del mare, dimmi, li senti anche tu?
Come un richiamo di pace in questo tempo veloce
Li senti anche tu?
Sono i sussulti del cuore, lontani dalla ragione
Voci venute a svegliare da questo torpore...
I sussurri del mare, dimmi, li senti anche tu?
Nel nostro amarsi incapace di darsi una pace
Li senti anche tu?
Più forti delle parole e dello stesso dolore
Sono l'essenza di vita infinita
Che stiamo perdendo anche noi
Anche noi...
A noi volti perduti a guardare
Il cadere e il rialzarsi di mille frontieri
Basterebbe scrutare un po' l'anima dentro di noi
Per riuscirsi a trovare...
E poi con gli occhi arrivare dove arrivano i sogni
Dare spazio ai pensieri e ascoltare...
I sussurri del mare, dimmi, li senti anche tu?
Come un richiamo di pace in questo tempo veloce
Li senti anche tu?
Sono i sussulti del cuore, lontani dalla ragione
Voci venute a svegliare da questo torpore...
I sussuri del mare, dimmi, li senti anche tu?
Nel nostro amarsi incapace di darsi una pace
Li senti anche tu?
Più forti delle parole e dello stesso dolore
Sono l'essenza di vita infinita
Che stiamo perdendo anche noi
Più forti delle parole e dello stesso dolore
Sono l'esssenza di vita infinita
Che stiamo perdendo anche noi
Anche noi...
Anche noi...
De Fluisteringen Van De Zee
Aan ons, mensen met kleine stappen
En grote inspanningen om door te gaan
Een strand van vrede zou soms genoeg zijn
Om even stil te staan en te luisteren...
De fluisteringen van de zee die ons van binnen wekken
Al het vuur dat we te geven hebben
Dat bijna gedoofd is
Aan ons, schaduwen van grote bestemmingen
Van kleine vreugden en te veel gedoe
Een straal zon zou soms ook genoeg zijn
Om ons op te warmen en ons dichtbij te voelen...
En met onze handen komen waar de dromen komen
Ruimte geven aan gedachten en luisteren...
De fluisteringen van de zee, zeg, hoor jij ze ook?
Als een oproep tot vrede in deze snelle tijd
Hoor jij ze ook?
Het zijn de schokken van het hart, ver van de rede
Stemmen die komen om ons uit deze lethargie te wekken...
De fluisteringen van de zee, zeg, hoor jij ze ook?
In onze liefde die niet in staat is om vrede te geven
Hoor jij ze ook?
Sterker dan woorden en dezelfde pijn
Zijn de essentie van oneindig leven
Dat ook wij aan het verliezen zijn
Ook wij...
Aan ons, verloren gezichten die kijken
Naar het vallen en weer opstaan van duizend grenzen
Het zou genoeg zijn om een beetje in onze ziel te kijken
Om onszelf te kunnen vinden...
En dan met onze ogen komen waar de dromen komen
Ruimte geven aan gedachten en luisteren...
De fluisteringen van de zee, zeg, hoor jij ze ook?
Als een oproep tot vrede in deze snelle tijd
Hoor jij ze ook?
Het zijn de schokken van het hart, ver van de rede
Stemmen die komen om ons uit deze lethargie te wekken...
De fluisteringen van de zee, zeg, hoor jij ze ook?
In onze liefde die niet in staat is om vrede te geven
Hoor jij ze ook?
Sterker dan woorden en dezelfde pijn
Zijn de essentie van oneindig leven
Dat ook wij aan het verliezen zijn
Sterker dan woorden en dezelfde pijn
Zijn de essentie van oneindig leven
Dat ook wij aan het verliezen zijn
Ook wij...
Ook wij...