Dag van altijd
Vandaag schiet de zon weer omhoog uit de polder
De kop van een boer aan de drank.
Een opgejaagd dier huilt door de straten,
In het zuiden staan bossen in brand.
Vandaag draait de aarde weer dwaas in de rondte,
Een spookschip verdwenen op zee.
En wij, klein gespuis van adem en botten,
We draaien mee.
Vandaag gaan de groten der aarde weer praten,
Wie sputtert krijgt met de lat.
De buurvrouw ligt naakt over het vloerkleed te rollen,
De tijdgeest jeukt in d'r gat.
Vandaag is de kermis voor iedereen open,
Vergeet je grauwe verdriet.
Vreten en zuipen, vechten en naaien,
Dat wou je toch, Piet!
Vandaag is de dag dat de duivel gaat dansen,
De laarzen weer stampen
Door Hein op het orgel begeleid.
Vandaag is de dag dat de goden gaan springen,
De droom weer gaat zingen,
Herboren, verloren, bevrijd,
De eerste dag, de laatste dag, vandaag is de dag,
De dag van altijd.
Vandaag valt de nacht weer over de velden,
De dag toont zijn ware gezicht.
De schimmen kruipen verbaasd uit hun holen,
Grijpen verdwaasd naar het licht.
En weer gaat het doek omhoog voor het wonder,
Het stuk heet 'Hemelse Drek'.
Aan het eind is er alleen nog die brul in de verte,
De lach van de gek
Vandaag is de dag dat de duivel gaat dansen,
De laarzen weer stampen
Door Hein op het orgel begeleid.
Vandaag is de dag dat de goden gaan springen,
De droom weer gaat zingen,
Herboren, verloren, bevrijd,
De eerste dag, de laatste dag, vandaag is de dag,
De dag van altijd.
Día de siempre
Hoy el sol vuelve a salir de la polder
La cabeza de un granjero borracho.
Un animal acosado aúlla por las calles,
En el sur los bosques arden.
Hoy la tierra vuelve a girar locamente,
Un barco fantasma desaparecido en el mar.
Y nosotros, pequeña escoria de aliento y huesos,
Giramos con ella.
Hoy los grandes de la tierra vuelven a hablar,
Quien se queje recibirá con el palo.
La vecina yace desnuda sobre la alfombra,
El espíritu del tiempo le pica en el trasero.
Hoy es la feria abierta para todos,
Olvida tu tristeza gris.
Comer y beber, pelear y follar,
¡Eso es lo que querías, Pedro!
Hoy es el día en que el diablo va a bailar,
Las botas vuelven a golpear
Acompañadas por Hein en el órgano.
Hoy es el día en que los dioses van a saltar,
El sueño volverá a cantar,
Renacido, perdido, liberado,
El primer día, el último día, hoy es el día,
El día de siempre.
Hoy la noche cae de nuevo sobre los campos,
El día muestra su verdadero rostro.
Las sombras salen asombradas de sus madrigueras,
Agarran confundidas la luz.
Y de nuevo se levanta el telón para el milagro,
La obra se llama 'Mierda Celestial'.
Al final solo queda ese rugido en la distancia,
La risa del loco.
Hoy es el día en que el diablo va a bailar,
Las botas vuelven a golpear
Acompañadas por Hein en el órgano.
Hoy es el día en que los dioses van a saltar,
El sueño volverá a cantar,
Renacido, perdido, liberado,
El primer día, el último día, hoy es el día,
El día de siempre.