395px

La vida canta, el mundo baila

Alex Roeka

Het leven zingt, de wereld danst

Ik ben alleen, het licht is uit.
De avond brandt me op de huid.
Het gat gaat open, ik val er weer in.

Het leven zingt, de wereld danst.
M'n zweet stinkt naar pijn.
De liefde komt, de liefde gaat.
Het kan niet anders zijn.

Met je nagels in mijn nek, krab m'n vlooien, ik word gek.
Hou me bij je, bindt me vast.

Hier woont de waan, dikke travestiet.
Je gaat en praat met haar of anders niet.

De honger gromt, diep in z'n muil.
Hij slaat z'n poten door het vuil.
Hij wil meer, maar er is niet meer.

Het leven zingt, de wereld danst.
Ik kruip langs de grond.
Je neemt me mee, je neemt me met je mee
Als een bot in je mond.

Ik ben alleen, het licht is uit.
Ik lig neer als rottend fruit.
Het was niet waar, je komt niet meer.

Het leven zingt, de wereld danst
Als een dronken boot.
Het gaat omhoog, het gaat omlaag
In de nacht van de goot.

La vida canta, el mundo baila

Estoy solo, la luz se apaga.
La noche me quema la piel.
El agujero se abre, caigo de nuevo en él.

La vida canta, el mundo baila.
Mi sudor huele a dolor.
El amor llega, el amor se va.
No puede ser de otra manera.

Con tus uñas en mi cuello, rasca mis pulgas, me vuelvo loco.
Mantenme cerca, átame fuerte.

Aquí vive la locura, un travesti corpulento.
Te vas y hablas con ella o de lo contrario no.

El hambre gruñe, en lo más profundo de su boca.
Él extiende sus garras a través de la suciedad.
Quiere más, pero no hay más.

La vida canta, el mundo baila.
Arrastro por el suelo.
Me llevas, me llevas contigo
Como un hueso en tu boca.

Estoy solo, la luz se apaga.
Yago como fruta podrida.
No era verdad, ya no vienes.

La vida canta, el mundo baila
Como un barco ebrio.
Sube, baja
En la noche del callejón.

Escrita por: