Het Lied Van de Vreemde
Ik moest vluchten voor de oorlog,
Vond een ander vaderland,
Werkte dag en nacht om te vergeten.
Ik kreeg een vrouw met blonde haren.
Gisteren is ze weggegaan.
Nu lig ik in het gras te denken aan mijn dorp.
Ze kon de bergen niet begrijpen,
Het stille groeien uit de grond.
Ze was meer iets dat wilde lijken
Op een of andere meid die in haar tijdschrift stond.
En er waren wolven, je kon ze bij zonsopgang horen lachen in het woud.
En vrouwen, die als ze gingen zingen veranderden in goud.
En de zomer, die door de hemel danste van je dronken kop.
En het varken, dat als je langskwam 'goeiedag' zei en 'let je op'.
Ik kan wel teruggaan naar mijn bergen,
Naar het land dat ik zo mis,
Maar ze zeggen dat ze daar allemaal zijn verdwenen
En dat mijn dorp er niet meer is.
Misschien heb ik het fout gedaan,
Had ik niet mogen gaan,
Ze moeten bijstaan in de strijd.
Misschien had ik met ze moeten vechten
Voor mijn land en onze rechten
En onze eigenheid.
Misschien had ik maar beter kunnen sterven
Tussen kanonnenvuur en scherven,
Schreeuwend van angst en pijn,
Dan mijn hele, mijn hele verdere leven hier
Een vreemde te zijn Mijn hele verdere leven hier
Een vreemde te zijn.
La Canción del Extraño
Tuve que huir de la guerra,
Encontré otra patria,
Trabajé día y noche para olvidar.
Conseguí una mujer de cabellos rubios,
Ayer se fue.
Ahora yago en el pasto pensando en mi pueblo.
Ella no podía entender las montañas,
El silencioso crecimiento desde la tierra.
Era más como algo que quería parecerse
A alguna chica que salía en su revista.
Y había lobos, podías escucharlos reír al amanecer en el bosque.
Y mujeres, que al cantar se convertían en oro.
Y el verano, que bailaba por el cielo en tu cabeza ebria.
Y el cerdo, que al pasar decía 'hola' y 'cuidado'.
Podría regresar a mis montañas,
A la tierra que tanto extraño,
Pero dicen que todos han desaparecido allí
Y que mi pueblo ya no existe.
Quizás cometí un error,
No debí haberme ido,
Debería haberlos apoyado en la lucha.
Quizás debería haber luchado con ellos
Por mi país y nuestros derechos
Y nuestra identidad.
Quizás hubiera sido mejor morir
Entre el fuego de los cañones y los escombros,
Gritando de miedo y dolor,
En lugar de pasar el resto de mi vida aquí
Siendo un extraño. Mi resto de vida aquí
Siendo un extraño.