Lege Ochtendkroeg
De kroeg is nog leeg, de vloer ruikt naar sop.
Het gebluf van de nacht is gelucht.
Door het vuil op het raam valt het zonlicht het mooist,
Verhuld, ontvlucht.
En ik denk aan de jaren die weg zijn gevaren
Door de nevel, het donker, de schijn.
Maar wat rond lopen stoeien, langs de kant lopen knoeien,
Een verwaaiende vlaag van er zijn.
Maar geen volgend leven hoeven ze mij straks te geven
Om te verbeteren wat ik fout heb gedaan -
Het zal toch weer hetzelfde gaan.
De koffie smaakt goed met dat kleine glaasje erbij.
Die eerste slok kan nog geen kwaad.
Hij is alleen maar om even te zien hoe het aanvoelt vandaag
En of ik die tweede zo dadelijk laat.
En ik denk aan de vrouwen, het beschaamde vertrouwen,
De beloftes, de leugens, de vlucht.
Tussen de angst te bederven en verstoten te sterven
Was ik een bronstige braller van lucht.
Maar geen volgend leven hoeven ze mij straks te geven
Om te verbeteren wat ik fout heb gedaan -
Het zal toch weer hetzelfde gaan.
De kale spoelt glazen en praat op dit uur liever niet.
Ramses zingt wat ik had moeten doen.
Hij klinkt nog hetzelfde, met diezelfde gulzige zwier,
Toch is het anders dan toen.
Ja, ik heb wel gebeden, gelachen, geleden,
Gevochten, bewonderd, gehuild.
Maar misschien te benauwd, te bang en te koud,
Me te veel in mijn pantser verschuild.
Maar geen volgend leven hoeven ze mij straks te geven
Om te verbeteren wat ik fout heb gedaan -
Het zal toch weer hetzelfde gaan.
Mañana en el bar
El bar todavía está vacío, el piso huele a detergente.
La fanfarronería de la noche se ha disipado.
A través de la suciedad en la ventana, la luz del sol entra de la manera más hermosa,
Oculto, escapado.
Y pienso en los años que se han ido navegando
A través de la niebla, la oscuridad, la apariencia.
Pero caminar alrededor jugando, meter la pata al margen,
Una ráfaga desvanecida de existencia.
Pero no necesitan darme otra vida más adelante
Para corregir lo que hice mal -
De todos modos, todo volverá a ser igual.
El café sabe bien con ese pequeño vaso al lado.
El primer sorbo aún no hace daño.
Solo es para ver cómo se siente hoy
Y si tomaré ese segundo pronto.
Y pienso en las mujeres, la confianza avergonzada,
Las promesas, las mentiras, la huida.
Entre el miedo a arruinar y ser rechazado
Yo era un fanfarrón lujurioso de aire.
Pero no necesitan darme otra vida más adelante
Para corregir lo que hice mal -
De todos modos, todo volverá a ser igual.
El calvo enjuaga vasos y prefiere no hablar a esta hora.
Ramses canta lo que debería haber hecho.
Todavía suena igual, con ese mismo entusiasmo voraz,
Aunque es diferente a antes.
Sí, he rezado, reído, sufrido,
Luchado, admirado, llorado.
Pero tal vez demasiado sofocado, demasiado asustado y frío,
Me he refugiado demasiado en mi coraza.
Pero no necesitan darme otra vida más adelante
Para corregir lo que hice mal -
De todos modos, todo volverá a ser igual.